Dorastałem
w bardzo małej wiosce w Kanadzie,
i jestem niezdiagnozowanym
dyslektykiem.
Miałem naprawdę ciężko w szkole.
Moja mama powiedziała mi kiedyś,
że byłem jedynym dzieckiem w wiosce,
które płakało przez całą drogę do szkoły.
Uciekłem.
Gdy miałem 25 lat, wyjechałem na Bali.
Tam poznałem moją niesamowitą żonę, Cynthię,
i razem przez ponad 20 lat,
zbudowaliśmy wspaniały zakład jubilerski.
To była bajka, ale przyszedł czas na emeryturę.
Wtedy Cynthia pokazała mi film,
którego tak naprawdę nie chciałem zobaczyć.
To zrujnowało moje życie...
(Śmiech)
"Niewygodna Prawda" i pan Gore.
Mam czwórkę dzieci,
i jeśli nawet część tego, co powiedział jest prawdą,
nie będą one miały życia takiego jak ja.
Wtedy zdecydowałem,
że spędzę resztę życia
robiąc wszystko, co w mojej mocy,
by dać im lepsze perspektywy.
To jest świat,
a tu jest Bali.
To mała wyspa
96 na 144 kilometry.
Jest na niej nienaruszona hinduska kultura.
Cynthia i ja mieszkaliśmy tam.
Prowadziliśmy tam wspaniałe życie,
i zdecydowaliśmy się zrobić coś niezwykłego.
Zdecydowaliśmy oddać coś
lokalnej społeczności.
I oto jest; nazywamy to Zieloną Szkołą.
Wiem, że nie wygląda jak zwykła szkoła,
ale jest to coś, co zdecydowaliśmy robić,
i jest bardzo,
bardzo ekologiczna.
Klasy nie mają ścian.
Nauczyciel pisze na bambusowej tablicy.
Biurka nie są kwadratowe.
W Zielonej Szkole, dzieci się uśmiechają --
niezwykła rzecz w szkole, szczególnie dla mnie.
Praktykujemy holizm.
Dla mnie to idea,
że jeśli ta mała dziewczynka
ukończy szkołę jako pełna osoba,
prawdopodobnie
będzie potrzebować całego świata --
całego świata --
by w pełni żyć.
Nasze dzieci spędzają 181 dni
chodząc do szkół-pudełek.
Ludzie, którzy zbudowali moją szkołę
budowali także więzienia i miejsca dla obłąkanych,
z tych samych materiałów.
Jeśli ten pan
miałby holistyczne wykształcenie,
czy siedziałby tam?
Czy miałby więcej możliwości w życiu?
Klasy mają naturalne oświetlenie.
Są piękne. Są z bambusa.
Są przewiewne.
A jeśli naturalny wiatr nie jest wystarczający,
dzieci rozkładają balony,
ale nie są to balony, jakie znacie.
Te balony są zrobione z naturalnej bawełny
i gumy z drzewa kauczukowego.
Więc w zasadzie zamieniamy pudełko
w balon.
Te dzieci wiedzą,
że bezbolesna kontrola klimatu
może nie być
częścią ich przyszłości.
Płacimy rachunki pod koniec miesiąca,
ale ludźmi, którzy naprawdę zapłacą,
będą nasze wnuki.
Musimy nauczyć dzieci,
że nasz świat nie jest niezniszczalny.
Te dzieci namalowały graffiti na swoich biurkach,
a potem zapisały się na dwa dodatkowe kursy.
Pierwszy z nich to szlifowanie,
a drugi to ponowne woskowanie.
A skoro się tak stało,
są właścicielami tych biurek.
Wiedzą, że mogą kontrolować swój świat.
Podpięliśmy się do sieci elektrycznej, ale nie jesteśmy z tego dumni.
Ale paryska firma zajmująca się alternatywną energią
pomaga nam przejść na energię słoneczną.
To jest
druga na świecie elektrownia wirowa, zbudowana
na dwuipółmetrowym spadku rzeki.
Gdy uruchomimy turbinę,
będzie produkowała 8.000 watów energii,
dzień i noc.
Doskonale wiecie, co to jest.
Nie ma miejsca na spłuczkę.
Tak długo, jak nasze odchody
mieszamy z ogromną ilością wody --
jesteście inteligentni, policzcie to.
Ilu ludzi zużywa ile wody.
Nie mamy tyle wody.
To są kompostowe toalety.
Nikt w szkole nie chciał o nich słyszeć,
zwłaszcza dyrektor.
Ale to działa; ludzie ich używają. I wszystko z nimi w porządku.
To coś, o czym powinniście pomyśleć.
Niewiele rzeczy się nie udało.
Piękne płótno i kauczukowe świetliki
zostały zniszczone przez słońce w sześć miesięcy.
Musieliśmy je zastąpić plastikiem z recyklingu.
Nauczyciele przynosili ogromne winylowe tablice
do klas,
Na to też mieliśmy kilka dobrych pomysłów.
Wzięliśmy samochodowe szyby, umieściliśmy za nimi papier
i tak stworzyliśmy pierwszą alternatywę
dla białych tablic winylowych.
Zielona Szkoła mieści się na południu Bali,
na 8 hektarach
pofalowanego ogrodu.
Jest tampiękna rzeka płynąca przez środek.
Możecie zobaczyć tutaj,
jak rozwiązaliśmy przeprawę przez rzekę.
Pewnego dnia poznałem ojca, wyglądał na szalonego.
Powiedziałem, "Witamy w Zielonej Szkole."
On powiedział, "Byłem w samolocie przez 24 godziny."
Zapytałem go, "Dlaczego?"
Powiedział, "Miałem kiedyś sen o zielonej szkole,
i wtedy zobaczyłem zdjęcie tej szkoły,
Wsiadłem w samolot.
W sierpniu przywiozę tu moich synów."
To było wspaniałe.
Ale jest coś jeszcze,
ludzie budują zielone domy wokół Zielonej Szkoły,
więc ich dzieci mogą chodzić piechotą do szkoły.
Ludzie wprowadzają zieloną produkcję,
miejmy nadzieję, że i zielone restauracje,
do naszej szkoły.
Tworzy się społeczność.
Powstaje zielony model.
Musieliśmy przyjrzeć się wszystkiemu.
Wykluczyć produkty petrochemiczne z nawierzchni.
My nie mamy nawierzchni.
To są wulkaniczne kamienie układane ręcznie.
Nie mamy brukowanych chodników.
Chodniki są ze żwiru, spływają kiedy pada,
ale są ekologiczne.
To jest nasz bawół.
Planuje zjeść płot na kolację.
Wszystkie płoty w Zielonej Szkole są ekologiczne.
A kiedy przedszkolaki
niedawno przenosiły swoją furtkę,
Odkryły, że płot jest zrobiony z manioku.
Zebrały korzenie manioku do kuchni,
pokroiły je cienko i zrobiły wspaniałe chipsy.
Krajobraz.
Chcemy utrzymać ogród taki, jak był.
Rozciąga się aż do krawędzi każdej z klas.
Wpuszczamy go delikatnie do środka.
Stworzyliśmy przestrzeń dla tych gości,
którzy są ostatnimi czarnymi świniami na Bali.
Szkolna krowa
próbuje wykombinować,
jak zastąpić kosiarkę
na naszym boisku.
Te młode damy
żyją w kulturze ryżu,
ale wiedzą coś, czego nie wie wielu o kulturze ryżu.
Wiedzą, jak sadzić organiczny ryż,
Wiedzą, jak o niego dbać,
Wiedzą, jak zbierać plon i jak go gotować.
Są częścią ryżowego kręgu.
Te umiejętności przydadzą im się
w przyszłości.
Ten chłopiec zbiera organiczne warzywa.
Karmimy 400 osób dziennie.
Nie jest to normalny lunch; nie mamy gazu.
Miejscowe kobiety z Bali
gotują na piecach opalanych trocinami,
według sekretnych przepisów, które znały ich babki.
Jedzenie jest niesamowite.
Zielona Szkoła jest miejscem dla pionierów,
lokalnych i globalnych.
Jest rodzajem mikrokosmosu
w zglobalizowanym świecie.
Dzieci pochodzą z 25 krajów.
Gdy widzę je razem,
Wiem, że pracujemy
nad życiem w przyszłości.
Zielona Szkoła kończy 2 lata
ze 160 dziećmi.
To szkoła, która uczy czytać --
jedno z moich ulubionych zajęć --
pisać -- kiepsko mi to szło --
liczyć.
Ale można się też nauczyć innych rzeczy.
Można się nauczyć budowania z bambusa.
Poznać
starożytne balijskie sztuki.
To nazywamy błotnymi zapasami na ryżowych polach.
Dzieci to uwielbiają.
Ich matki nie są do końca przekonane.
(Śmiech)
Robimy dużo szalonych rzeczy w życiu,
i chcemy działać lokalnie. Czyli co?
Lokalnie znaczy,
że 20% populacji szkoły
to Balijczycy.
To naprawdę wielkie zobowiązanie.
Ale mieliśmy rację.
Ludzie zgłaszają się
ze wszystkich stron świata,
by wspierać Balijski Fundusz Szkolnictwa,
ponieważ te dzieci będą następnymi ekologicznymi liderami Bali.
Nauczyciele są tak różni,
jak ich uczniowie.
Niesamowite jest to,
że wolontariuszy przybywa.
Z Jawy przybył mężczyzna
znający nową metodę rolnictwa ekologicznego.
Z Afryki przybyła kobieta-muzyk.
Wolontariusze i nauczyciele
mają ogromną motywację,
by kształtować nowe pokolenie
globalnych, ekologicznych liderów.
Efekt Zielonej Szkoły --
nie wiemy, jaki jest.
Potrzebujemy kogoś, kto przyjedzie i to zbada.
Ale uczymy różne dzieci --
dyslektycy --
przemianowaliśmy ich na prolektyków --
mają się dobrze w tych pięknych klasach.
Wszystkie te dzieci dobrze się rozwijają.
I jak to wszystko robimy?
Na gigantycznej trawie.
To bambus.
Wyrasta z ziemi.
W dwa miesiące rośnie na wysokość palmy kokosowej,
a trzy lata później może być ścięty,
by budować budynki takie jak ten.
Jest tak mocny i twardy, jak drzewo tekowe.
Potrafi utrzymać każdy dach.
Gdy przyjechali architekci, przywieźli ze sobą coś takiego,
pewnie już to widzieliście.
To żółte pudełko nazwali centrum administracji.
(Śmiech)
Zgnietliśmy je, przemyśleliśmy sprawę,
ale przede wszystkim zmieniliśmy nazwę --
teraz to Serce Szkoły.
I to zmieniło wszystko na zawsze.
To podwójna spirala.
W środku mieści się administracja
i wiele, wiele innych rzeczy.
Był problem z budową --
gdy balijscy pracownicy
zobaczyli szczegółowe plany,
popatrzyli po sobie i powiedzieli, "Co to jest?"
Więc zbudowaliśmy duże modele,
zaprojektowane przez inżynierów.
Balijscy stolarze jak ten
zmierzyli je swymi bambusowymi miarkami,
wybrali odpowiedni bambus i zbudowali budynki
używając tradycyjnych technik,
najczęściej ręcznie.
To był chaos.
Balijscy stolarze chcieli być tak nowocześni jak my,
więc użyli metalowych rusztowań,
by zbudować bambusowy budynek.
A gdy zdjęto rusztowania,
zdaliśmy sobie sprawę, że powstała katedra,
katedra ekologii,
i katedra zielonej edukacji.
Serce Szkoły zbudowano z siedmiu kilometrów
bambusowych materiałów.
Od czasu, gdy fundamenty zostały skończone,
w ciągu trzech miesięcy mieliśmy dachy i piętra.
Być może nie jest to największy bambusowy budynek na świecie,
ale wielu ludzi uważa,
że jest najpiękniejszy.
Czy jest to wykonalne w waszej społeczności?
Wierzymy, że jest.
Zielona Szkołą jest modelem, który zbudowaliśmy dla świata.
Jest modelem, który zbudowaliśmy dla Bali.
Musicie tylko stosować proste zasady:
działajcie lokalnie,
niech prowadzi was środowisko
i myślcie o tym,
w jaki sposób będą budować wasze wnuki.
Więc, Panie Gore, dziękuję.
Zrujnował Pan moje życie,
ale dał mi niesamowitą przyszłość.
A jeśli jest Pan zainteresowany zaangażowaniem się
w ukończenie Zielonej Szkoły
i zbudowanie kolejnych 50 na całym świecie,
zapraszamy w odwiedziny.
Dziękuję.
(Brawa)