Ben aslında
burada insanlara meydan okumak için bulunuyorum.
Biliyorum ki insanlar bir çok mücadeleye davet edilmiştir.
Benim yapıcağım ise
barışın gerçekten ne anlama geldiğini
yeniden talep etmenin zamanı olmasıdır.
Barış, "Yanıma gel Lord'um." değildir.
Barış, kumru ve gökkuşağı değildir --
onlar kadar güzel olsa da.
Gökkuşağı ve kumrunun
sembollerini görünce,
kişisel huzuru düşünüyorum.
Meditasyonu düşünüyorum.
Barışın ne olduğu
hakkında düşünmüyorum,
sürerliği olan bir barış
adalet ve eşitlik içinde
Bu, sürdürebilecek bir barış
ve burada bu gezegendeki
insanların bir çoğunun
sağlam bir yaşam için
gerekli kaynaklara ulaşımı var
ve bu insanların gerektiği kadar
eğitime de erişimi var
ve sağlık bakımına
ki böylece arzu ve korkulardan özgür
yaşayabilsinler.
Buna insan güvenliği denir.
Ve ben tam anlamıyla bir barışsever değilim,
benim bazı gerçekten ağır ışı olan,
ve şiddetten uzak arkadaşlarım gibi,
Mairead McGuire gibi.
İnsanların karman çorman olduğunu
anlıyorum --
düzgün bir kelime kullanmak için,
çünkü anneme söz verdim ki
S-bombasını halk içinde kullanmayı durduracağım
Ve daha daha çok bunu yapmaya çalışıyorum.
Anne, gerçekten deniyorum.
Bizim çok az polise ihtiyacımız var,
bizim çok az orduya ihtiyacımız var
savunma için ihtiyacımız var bunlara
Bu dünyada bizi güvenli
yapan şeyleri
tekrar tanımlamalıyız.
Bu ülkemizi tepeden tırnağa
silahlandırmak değil.
Başka ülkelerin tepeden tırnağa
silahlanması değil;
bizim ürettiğimiz silahlarla
ve bizim sattığımız.
Bu parayi daha doğru kullanmak
ve böylece ülkelerin güvenliğini sağlamak,
insanların güvenliğini sağlamak.
Son zamanlarda
Kongre'de olanları
düşünüyordum.
Başkan, Stratejik Silahları Azaltma Antaşmasıyla ilgili oylamayı
kazanmak için 8.4 milyar dolar
teklif ediyor.
Ben kesinlikle Stratejik Silahları Azaltma Antaşmasıyla ilgili oylamayı destekliyorum.
Ama 84 milyar dolar teklif ediyor
nükleer silahları
modernize etmek için.
BM'nin Bin Yıllık Kalkınma Hedefleri'ni yerine getirmesi
için 80 milyar dolardan bahsettiğini
biliyor musunuz?
Sadece bu kadarcık para,
bana göre, keşke benim banka hesabımda olsaydı --
değil, ama...
Küresel bakımdan bu çok az para.
fakat bu silahları modernleştirecek
ihtiyacımız olmayan silahları
ve ömrümüz boyunca kurtulamayacağımız silahları
ve bu eğer biz sesimi duyurup
harekete geçmezsek
ve bu son iki günde
duyduğumuz tüm bu şeylerin
insan güvenliğini sağlamak için bir araya gelmiş
ögeler olduğuna inanmazsak
bu gerçekleşecek
bu kaplanları kurtarmakla ilgili
bu katranlı kumları durdurmak
bu ,kanseri tehşis edebilecek
tıbbi malzemeye
erişimi sağlamak
tüm bunlar bahsettiğim.
paramızı bunlar için kullanmamız önemli olan
harekete geçmemiz
birkaç hafta önce
Hiroşima'daydım
Patrik cenapları ile birlikte.
Şehirde binlerce insanın önünde oturuyoruz
Ve 8 nobel ödüllü bir aradayız
ve o kötü bir adam,kilisedeki kötü çocuk
insalara bakınıyor,konuşma sıramızın gelmesini bekliyoruz.
ve bana doğru eğilerek şöyle diyor;
Jody,Ben bir Budist rahibiyim
Ben de evet cenapları diyorum
Üstünüze giydiğiniz şeyden anlaşılıyor bu.
(kahkaha)
Ve O şöyle diyor; biliyorsun,
meditasyonu seviyorum ve dua ediyorum
Ben de bu iyi bu iyi diyorum
Dünyamız için buna ihtiyacımız var diyorum
Ben bunu yapmıyorum ama bu iyi bir şey diyorum
Ve O da şöyle diyor; ama ben şüpheci oldum
meditasyonun ve duanın
dünyayı değiştirebileceğine
inanmıyorum.
Sanırım ihtiyacımız olan şey
hareket geçmek
Cenapları,yeni kıyafetiyle
benim yeni kahramanım
Birkaç gün önce
Aung Sun Suu Kyi ile konuştum.
Pek çoğunuzun bildiği gibi
O ülkesi Burma'da bir demokrasi kahramanı.
Ve belki yine biliyorsunuzdur
ülkesine demokrasi getirmek için
çabaladığı son 20 yılın 15'ini
hapishanede geçirdi.
Birkaç hafta önce ancak serbest bırakıldı.
Ve biz de ne kadar süre serbest kalacağı konusunda gerçekten endişeliyiz.
Çünkü şimdiden Rangoo'da sokaklarda
değişim getirmek için çabalamaya başladı.
Sokaklarda,partisiyle birlikte
partiyi yeniden inşa etmek için çalışıyor.
Kendisiyle bazı konularla ilgili konuştuk.
Ve size aktarmak istediğim bir şey var
çünkü bu patrik cenaplarının söylediğine benziyor
Şöyle dedi:Önümüzde uzun bir yol var
demokrasiyi ülkemize getirmek için
Fakat emek vermeden
başarıya inanmıyorum
eğer harekete geçmezsek
değişime,değişimin olabileceğine
inanmıyorum
İşte benim bir diğer kadın kahramanım
Dostum doktor Shirin Ebadi.
Kendisi Nobel Barış ödülünü alan
İlk Müslüman kadın.
Son bir buçuk yıldır
sürgündeydi
Ona nerede yaşadığını,sürgünde nereye gönderildiğini sorduğunuzda
cevabı dünyanın dör bir yanındaki havalanları olur.
O seyehat ediyor çünkü seçim zamanında
ülke dışındaydı.
Ve eve dönmek yerine
birlikte çalıştığı tüm diğer kadınlarla bir araya geldi,görüştü
Ve bu kadınlar ona,ülke dışında kal,senin ülke dışnda olman lazım bizim için,dediler
Seninle oradan konuşabilmemiz lazım dediler
ki burada ne olup bittiğine dair
dışarıya mesaj verebilesin.
bir buçuk yıl--
O,ülkesi dışında ülkesindeki kadınlar adına konuşuyor
sesini duyurmaya çalışıyor.
Wangari Maathai--
2004'te Barış ödülü aldı.
Ona 'ağaç kadın' diyorlar.
ama O, aslında bundan da fazlası.
Barış için çalışmak
yaratıcılık ister.
Her gün çok çalışmanız gerekir.
O, ağaçları dikerken
çoğu insanın
onun başka insanlara ağaç diktirme
eylemini
aslında ülkesindeki otoriter hükümeti nasıl yeneceğine
dair konuşmak,sesini duyurmak için kullandığını
anladığını sanmıyorum.
İnsanlar toplandıklarında
yakalanmaktan ve hapse atılmaktan kurtulamıyorlardı.
Ama çevre için ağaç dikmek adına bir araya geldiklerinde
sorun yoktu
işte bu yaratıcılık.
Yalnızca sembol haline gelmiş kadınlar değil
Shirin gibi
Aung Sun Suu Kyi gibi,Wangari Maathai gibi dünyayı değiştirmeye çalışan
dünyadaki diğer kadınlar da
birlikte çaba sarf ederek
dünyayı değiştirmeye çalışıyorlar.
Burma Kadınlar Birliği--
ki bu Burmalı kadınların kurduğu 11 ayrı örgütten oluşur
bu birlik toplandı;çünkü sayının fazlalığı gücün göstergesidir.
Dünyayı değiştiren şey birlikte çalışmaktır
Bir milyon imza kampanyasıyla
Burma'daki kadınlar
ülkelerin insan hakları ve
demokrasi getirmek için birlikte çalışıyorlar
Biri tutuklanıp hapse gönderildiğinde
diğeri gelip harekete katılıyor
ve bunu yaparken eğer birlikte çalışırlarsa
sonunda ülkelerine değişimi getirebileceklerini
biliyorlar.
Mairead McGuire ortada
Betty Williams ta sağda
Kuzey İrlanda'ya barış getiriyorlar.
Size bunun hikayesini anlatacağım hemen
Bir İrlanda Cumhuriiyet Ordusu askeri vuruluyor
ve arabası da insanlara çarpıyor
sokaktaki
Bir anne ve üç çocuğuna çarpıyor.
Çocuklar kaza yerinde hayatlarını kaybediyorlar
O anne Mairead'ın kızkardeşi
Bu şiddet karşısında
acı,depresyon ve yenilmişlik duygusuna kapılıp
gitmektense Mairead
Betty ile bir araya geliyor--
biri sıkı bir Protestan,diğeri de sıkı bir Katolik
ve sokaklarda gösteri yapmaya başlıyorlar
"şiddete hayır"
Ve onbinlerce insanı,özellikle kadınları ve bir de erkekleri
etkileyerek
değişim getirebilmek için gösteri yapıyorlar
Ve Kuzey İrlanda'ya değişim getiren dalganın
parçası oluyorlar
ve hala bununla ilgili çabalarını sürdürüyorlar
çünkü daha yapılacak çok şey var.
Bu Rigoberta Menchu Tum
Nobel Barış Ödülü sahibi aynı zamanda.
Şu anda başkanlık seçimlerinde aday
ülkesindeki yerli insanlara
demokrasinin ne anlama geldiğiyle ilgili
ülkeye nasıl demokrasi getirileceğiyle ilgili
oy kullanmayla ilgili
fakat demokrasinin yalnızca oy kullanmadan ibaret olmadığıyla ilgili eğitim veriyor
demokrasinin aktif bir vatandaş olmakla ilgili olduğunu öğretiyor.
Bu yaparken çıkmaza girdiğim bir şey
mayın kampanyası
Bu kampanyanın işe yaramasını sağlayan şey
iki sivil toplum örgütüyken
tüm dünyada
90 ülkede binlerce insana ulaşmamızdı
Mayınların yasaklanması için birlikte çalıştık
Kampanyamızda görev alan insanlardan bazıları
belki de ayda yalnızca bir saat çalışabildi
Bu kadar vakit ayırabiliyorlardı.
Ve bir de benim gibi
tam zamanlı çalışanlar vardı
değişim getiren
hepimizin ortak çabalarıydı.
bence ,bugün ihtiyacımız olan şey
insanların
harekete geçmesi
ve barışın anlamını vurgulamasıdır
bu kötü bir kelime değil
her gün çok çalışmayı gerektiren bir kelime
Ve her birimiz
önemsediğimiz farklı şeylere önem verirken
harekete geçip
bu iş için gönüllü olursak
ve mümkün olduğunca bunun için zaman ayırabilirsek
bu dünyayı değiştirebilirz
bu dünyayı kurtarabiliriz
başka birinin bunu yapmasını bekleyemeyiz,bunu kendimiz yapmak durumundayız
Teşekkürler.
(Alkış)