Βρίσκομαι εδώ
για να θέσω μια πρόκληση στον κόσμο.
Ξέρω ότι ο κόσμος έχει γνωρίσει πολλές προκλήσεις.
Αυτή που θα θέσω εγώ
είναι ότι είναι καιρός να επανεξετάσουμε
τι πραγματικά σημαίνει ειρήνη.
Ειρήνη δεν είναι "Κουμπαγιά, Θεέ μου"
Ειρήνη δεν είναι το περιστέρι και το ουράνιο τόξο
όσο ωραία κι αν είναι.
Όταν βλέπω τα σύμβολα
του ουράνιου τόξου με το περιστέρι,
Σκέφτομαι προσωπική γαλήνη.
Σκέφτομαι διαλογισμό.
Δεν σκέφτομαι
αυτά που πιστεύω ότι είναι η ειρήνη,
δηλαδή η βιώσιμη ειρήνη,
με δικαιοσύνη και ισότητα.
Είναι βιώσιμη η ειρήνη,
όταν η πλειοψηφία των ανθρώπων
αυτού του πλανήτη
θα έχουν πρόσβαση σε επαρκείς πόρους
ώστε να ζουν με αξιοπρέπεια,
όταν οι άνθρωποι θα έχουν επαρκή πρόσβαση
στην παιδεία
και την περίθαλψη,
ώστε να μπορούν να ζουν απελευθερωμένοι από θέλω
και απελευθερωμένοι από φόβο.
Αυτό ονομάζεται ανθρώπινη ασφάλεια.
Δεν είμαι όμως απόλυτα ειρηνίστρια
όπως ορισμένοι από τους πραγματικά δοσμένους
υπέρμαχους της μη βίας φίλους μου,
όπως η Μέιρεντ Μαγκουάιρ.
Κατανοώ ότι ο άνθρωπος
τα έχει τόσο θαλασσώσει --
για να χρησιμοποιήσω μια καλή λέξη,
γιατί υποσχέθηκα στη μαμά μου
να σταματήσω να μιλάω βρώμικα δημόσια.
Και προσπαθώ σκληρά.
Αλήθεια, μαμά, προσπαθώ.
Χρειαζόμαστε λίγη αστυνομία,
χρειαζόμαστε λίγο στρατό,
αλλά για άμυνα.
Θα πρέπει να επαναπροσδιορίσουμε
τι μάς κάνει να νοιώθουμε ασφάλεια
σ'αυτόν τον κόσμο.
Δεν είναι να εξοπλιζόμαστε
σαν αστακοί.
Δεν είναι να εξοπλίζουμε άλλες χώρες
σαν αστακούς
με τα όπλα που κατασκευάζουμε
και τους πουλάμε.
Είναι να χρησιμοποιούμε αυτά τα λεφτά πιο λογικά
για να κάνουμε τις χώρες του κόσμου ασφαλείς,
για να κάνουμε τους ανθρώπους του κόσμου ασφαλείς.
Σκεφτόμουν
τις πρόσφατες εξελίξεις
στο Κογκρέσο:
O πρόεδρος προσφέρει
8.4 δισεκατομμύρια δολάρια
για να υπερψηφιστεί η συμφωνία για τα πυρηνικά, START.
Σίγουρα υποστηρίζω την υπερψήφιση του START.
Αλλά προσφέρει 84 δισ. δολάρια
για τον εκσυγχρονισμό
πυρηνικών όπλων.
Γνωρίζετε ότι το ποσό που έχει ορίσει ο ΟΗΕ
για την επίτευξη των Αναπτυξιακών Στόχων της Χιλιετίας
είναι 80 δισ. δολάρια;
Με τόσα λίγα χρήματα,
τα οποία μακάρι να ήταν στο λογαριασμό μου
δεν είναι, αλλά...
με παγκόσμιους όρους, είναι λίγα χρήματα.
Αλλά θα πάνε για εκσυγχρονισμό όπλων
που δεν χρειαζόμαστε
και δεν θα χρειαστούμε όσο ζούμε,
εκτός εάν σηκωθούμε από τον καναπέ ...
και αναλάβουμε δράση για να γινει αυτό --
εκτός εάν αρχισουμε να πιστεύουμε
ότι όλα αυτά που ακούμε
τις τελευταίες αυτές δυο ημέρες
είναι κομμάτια που συνθέτουν το παζλ
της ανθρώπινης ασφάλειας.
Είναι να σώσουμε τις τίγρεις.
Είναι να σταματήσουμε την εκμετάλλευση ασφαλτούχου άμμου.
Είναι να έχουμε πρόσβαση
σε ιατρικό εξοπλισμό
που θα μπορεί να μας πει ποιος έχει πραγματικά καρκίνο.
Είναι όλα αυτά τα πράγματα.
Εϊναι να χρησιμοποιούμε το χρήμα μας για όλα αυτά.
Είναι δράση.
Ήμουν στη Χιροσίμα
πριν από δυο εβδομάδες,
και ο Παναγιότατος (Δαλάι Λάμα) --
καθόμασταν μπροστά από χιλιάδες κόσμο στην πόλη,
είμασταν περίπου οκτώ βραβευμένοι με Νόμπελ.
και είναι σκληρό αντράκι, σαν κακό παιδί στην εκκλησία.
Κοιτάζαμε ο ένας τον άλλο, περιμένοντας τη σειρά μας να μιλήσουμε,
και γυρίζει και μου λέει,
"Τζόντι, είμαι Βουδιστής μοναχός"
"Ναι, Παναγιότατε", του λέω.
"Η φορεσιά σας το προδίδει".
(Γέλια)
"Ξέρεις", μου λέει,
"ότι μου αρέσει ο διαλογισμός και προσεύχομαι".
"Αυτό είναι καλό, αυτό είναι καλό", του είπα εγώ.
"Το χρειαζόμαστε αυτό στον κόσμο.
Δεν το κάνω, αλλά είναι κουλ".
Μου λέει λοιπόν, "Έχω γίνει όμως σκεπτικιστής.
Δεν πιστεύω
ότι ο διαλογισμός και η προσευχή
θα αλλάξουν αυτό τον κόσμο.
Πιστεύω ότι αυτό που χρειαζόμαστε
είναι δράση".
Η Παναγιότητά του, με τη φορεσιά του,
είναι ο νέος υπερήρωάς μου.
Μίλησα με την Αούνγκ Σαν Σου Κι
πριν από καναδυο ημέρες.
Οπως οι περισσότεροι θα γνωρίζετε,
είναι μια ήρωας της δημοκρατίας στη χώρα της, τη Μπούρμα.
Ίσως να γνωρίζετε επίσης
ότι έχει περάσει τα 15 από τα τελευταία 20 χρόνια
στη φυλακή για τις προσπάθειές της
να φέρει τη δημοκρατία.
Μόλις αφέθηκε ελεύθερη πριν από περίπου δυο εβδομάδες,
και είμαστε ανήσυχοι να δούμε για πόσο καιρό θα μείνει ελεύθερη,
γιατί έχει ήδη βγει στους δρόμους στη Ραγκούν,
κινητοποιώντας για αλλαγή.
Είναι ήδη έξω στους δρόμους και δουλεύει με το κόμμα
για την ανοικοδόμησή του.
Της μίλησα όμως για πολλά θέματα.
Αυτό όμως που θέλω να πω,
μοιάζει με αυτό που είπε ο Παναγιότατος.
Μου είπε, "Ξέρεις, έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας
για να επιτευχθεί δημοκρατία στη χώρα μου.
Δεν πιστεύω όμως στην ελπίδα
χωρίς προσπάθεια.
Δεν πιστεύω στην ελπίδα για αλλαγή,
αν δεν αναλάβουμε δράση
για να συμβεί αλλαγή".
Να μια ακόμα γυναίκα υπερήρωας.
Είναι η φίλη μου, Δρ. Σιρίν Εμπάντι,
η πρώτη μουσουλμάνα γυναίκα
που βραβεύθηκε με Νόμπελ Ειρήνης
Βρίσκεται στην εξορία
τον τελευταίο ενάμιση χρόνο
Τη ρωτάς που ζει -- που ζει στην εξορία;
και σου λέει στα αεροδρόμια του κόσμου.
Ταξιδεύει γιατί ήταν έξω από τη χώρα
τον καιρό των εκλογών.
και αντί να πάει σπίτι,
το συζήτησε με τις άλλες γυναίκες που συνεργάζεται,
και της είπαν, "Μείνε έξω. Σε χρειαζόμαστε έξω.
Πρέπει να μπορούμε να σου μιλάμε εκεί έξω,
ώστε να δώσεις το μήνυμα
για το τι συμβαίνει εδώ".
Εδώ και ενάμιση χρόνο
είναι έξω και μιλάει
εκ μέρους των υπολοίπων γυναικών στη χώρα της.
η Ουανγκάρι Μαατάι
βραβευμένη με Νόμπελ το 2004
την αποκαλούν γυναίκα δέντρο,
αλλά είναι κάτι παραπάνω από αυτό,
Η δουλειά για την ειρήνη
είναι πολύ δημιουργική.
Είναι σκληρή δουλειά κάθε μέρα.
Όταν φύτευε εκείνα τα δέντρα,
μάλλον οι περισσότεροι δεν μπορούν να καταλάβουν
ότι, συγχρόνως,
χρησιμοποιούσε τη δράση
του να φέρνει κοντά ανθρώπους για να να φυτεύσουν δέντρα
να συζητήσουν για το πως θα ανατρέψουν
την αυταρχική κυβέρνηση στη χώρα της.
Οι άνθρωποι δε μπορούσαν να συγκεντρωθούν
χωρίς να τους συλλάβουν και να τους κλείσουν φυλακή.
αλλά αν ήταν μαζί για να φυτέψουν δέντρα για το περιβάλλον,
αυτό ήταν εντάξει,
δημιουργικότητα.
Δεν είναι μόνο γυναίκες πρότυπα
όπως η Σιρίν,
όπως η Αούνγκ Σαν Σου Κι, η Ουανγκάρι Μαατάι,
αλλά και άλλες γυναίκες στον κόσμο
που μάχονται όλες μαζί
για να αλλάξουν τον κόσμο.
Η Ένωση Γυναικών της Μπούρμα --
11 διαφορετικές οργανώσεις γυναικών της Μπούρμα
ενώθηκαν, γιατί υπάρχει ισχύς στην ένωση.
Η συνεργασία είναι που θα αλλάξει τον κόσμο μας.
Η εκστρατεία των χιλίων υπογραφών
των γυναικών μέσα στη Μπούρμα
που συνεργάζονται για να αλλάξουν τα ανθρώπινα δικαιώματα,
για να φέρουν δημοκρατία στη χώρα.
Όταν κάποιος συλλαμβάνεται και κλείνεται φυλακή,
βγαίνει άλλος και προσχωρεί στο κίνημα --
γιατί ξέρουν ότι εάν συνεργάζονται,
θα επιτύχουν τελικά αλλαγή
στη χώρα τους.
Η Μέιρεντ Μαγκουάιρ στη μέση,
Η Μπέτι Ουίλιαμς στα δεξιά --
φέρνωντας ειρήνη στη Βόρειο Ιρλανδία.
Θα σας πω τη σύντομη ιστορία.
Ένας οδηγός του ΙΡΑ δολοφονήθηκε,
και το αυτοκίνητό του προσέκρουσε τον κόσμο
που στεκόταν στην άκρη του δρόμου.
Ήταν μια μητέρα με τρία παιδιά.
Τα παιδιά σκοτώθηκαν επί τόπου.
Ήταν η αδερφή της Μέιρεντ.
Αντί να αφεθεί
στη θλίψη, τη δυστυχία και την ήττα
απέναντι σε αυτή τη βία,
η Μέιρεντ ήρθε σε επαφή με τη Μπέτι,
μια πιστή Προτεστάντισσα και μια πιστή Καθολική,
και βγήκαν στους δρόμους
φωνάζοντας "Όχι άλλη βία".
Και μπόρεσαν έτσι να πλησιάσουν
δεκάδες χιλιάδες γυναίκες κυρίως, αλλά και κάποιους άντρες
στους δρόμους και να φέρουν την αλλαγή.
Υπήρξαν μέρος αυτού
που τελικά έφερε την ειρήνη στη Βόρειο Ιρλανδία,
και ακόμα δουλεύουν για αυτό,
γιατί ακόμα πρέπει να γίνουν πολλά.
Αυτή είναι η Ριγκομπέρτα Μεντσού Τουμ.
Βραβευμένη επίσης με Νόμπελ Ειρήνης.
Είναι σήμερα υποψήφια για πρόεδρος.
Εκπαιδεύει τους αυτόχθονες πληθυσμούς της χώρας της
σχετικά με το τι σημαίνει δημοκρατία,
και το πώς θα επιτευχθεί δημοκρατία στη χώρα,
σχετικά με το πώς θα ψηφίζει ο κόσμος
η δημοκρατία όμως δεν είναι απλά ψήφοι,
είναι να είναι κανείς ενεργός πολίτης.
Κι έτσι βρέθηκα κι εγώ να κάνω
εκστρατεία κατά των ναρκών.
Ένα από τα πράγματα που συντέλεσαν στην επιτυχία της εκστρατείας
είναι ότι ξεκινήσαμε από δυο ΜΚΟ
και γίναμε χιλιάδες
σε 90 χώρες σε όλο τον κόσμο,
να εργαζόμαστε για τον κοινό στόχο της απαγόρευσης των ναρκών.
Κάποιοι από τους ανθρώπους που εργάστηκαν για την εκστρατεία
μπορούσαν να αφιερώσουν μια ώρα το μήνα.
Τόση εθελοντική εργασία μπορούσαν να προσφέρουν.
Άλλοι, όπως εγώ,
αφιέρωναν όλο το χρόνο τους.
Ωστόσο, οι ενέργειες όλων μας μαζί
ήταν που επέφεραν αυτήν την αλλαγή.
Κατά τη γνώμη μου, αυτό που χρειαζόμαστε σήμερα
είναι να σηκωθούν οι άνθρωποι
και να αναλάβουν δράση
για να αλλάξουν το νόημα της ειρήνης.
Δεν είναι μια άσχημη λέξη.
Εϊναι σκληρή δουλειά κάθε μέρα.
Κι αν ο καθένας μας
για όποιο ζήτημα και εάν ενδιαφέρεται
σηκωνόταν από τη θεσούλα του
και προσέφερε εθελοντικές υπηρεσίες
όσο χρόνο έχει στη διάθεσή του,
θα μπορούσαμε να αλλάξουμε τον κόσμο,
να σώσουμε τον κόσμο.
Δε μπορούμε να περιμένουμε το διπλανό μας. Πρέπει να το κάνουμε οι ίδιοι.
Σας ευχαριστώ.
(Χειροκροτήμα)