Üniversitenin sonunda
beni lobicilik eğitimi aldığım
Vermont Eyalet Evi'nde yakalayıp
hayatımla ne yapmak istediğimi sorsaydınız,
size Çin denklik sınavı
Hanyu Shuiping Kaoshi'yi yeni geçtiğimi
Pekin'de hukuk okuyacağımı
baştan aşağı yönetmelik değişiklikleri
ve yargı sistemi reformlarıyla
Amerika - Çin ilişkilerini
geliştireceğimi söylerdim.
(Gülüşmeler)
(Alkış)
Bir planım vardı
ve onun bancoyla
herhangi bir ilgisi olacağını
hiç düşünmemiştim.
Ne kadar büyük bir
etkisi olacağı hakkında hiçbir fikrim yoktu,
ta ki bir gün bir partideyken
odanın köşesindeki müzik setinden
gelen bir ses duyana kadar.
"Shady Grove (Gölgeli Koruluk)" adli parçayı çalan ve söyleyen
Doc Watson'di.
♫Shady Grove, benim küçük aşkım♫
♫Shady Grove, sevgilim♫
♫Shady Grove, benim küçük aşkım♫
♫Harlan'a geri gidiyorum♫
Bu ses o kadar güzeldi,
Doc'un sesi
ve banconun dalgalan hissi.
Çin kültürünün devasa
zenginliğiniyle ve tarihiyle
tamamen saplantılı hale geldikten sonra,
tamamen Amerikan
ve harika bir şeyi duymak
çok rahatlatıcıydı.
Artık Çin'e benimle birlikte bir banco almam gerektiğini biliyordum.
Çin'de hukuk fakültesine gitmeden önce
bir banco aldım, onu kırmızı kamyonetime attım
ve Appalachia'dan aşağıya geziye başladım,
bir sürü Amerikan şarkısı öğrendim
ve kendimi Kentucky'de
International Bluegrass Music Association Convention'da (Uluslararası Bluegrass Müzik Birliği Toplantısı) buldum.
Bir gün koridorda otururken
birkaç kız bana doğru geldi
ve "Hey, çalmak ister misin?" dediler.
Ben de "Tabii ki." dedim.
Bancomu aldım
ve bildiğim dört şarkıyı onlarla çalmaya başladım.
Bir müzik kaydı yöneticisi bana geldi
ve beni Nashville, Tennessee'ye bir kayıt yapmaya çağırdı.
(Gülüşmeler)
Sekiz yıl oldu
ve size Çin'e hukukçu olmaya gitmediğimi söyleyebilirim.
Nashville'e gittim.
Birkaç ay sonra şarkılar yazıyordum.
İlk yazdığım şarkı İngilizce'ydi
ikincisi Çince'ydi.
(Müzik)
[Çince]
Kapının dışında dünya bekliyor.
Kalbinin içinde bir ses çağırıyor.
Dünyanın dört bir köşesi izliyor,
bu yüzden gez kızım, gez.
Git ve onu al kızım
(Alkış)
Kentucky'deki hayatımı değiştiren gecenin üzerinden sekiz yıl geçti.
Binlerce şova çıktım.
Dünyanın dörtbir yanından
inanılmaz ve etkileyici birçok müzisyenle çalıştım.
Ve müziğin gücünü görüyorum.
Müziğin kültürleri birleştirici
gücünü görüyorum.
Doğu Virginia'daki bir çim festivalinde
sahnede durup
bahçe sandalyelerinden oluşan denize baktığımda
ve Çince bir şarkı söylemeye başladığımda görüyorum.
[Çince]
Herkesin gözleri faltaşı gibi açılıyor
sanki kafalarından düşecekmiş gibi.
"Bu kız ne yapıyor diyorlar?"
Şovdan sonra bana geliyorlar
ve hepsinin bir hikayesi oluyor.
Bana geliyorlar ve:
"Dıdımın dıdısının dıdısı Çin'e gitti
ve bir kız çocuğu evlat edindi." diyorlar.
Size şunu söyleyeyim, herkesin bir hikayesi var.
Bu harika.
Sonra Çin'e gidiyorum,
bir üniversitede sahneye çıkıyorum
ve Çince bir şarkı söylemeye başlıyorum,
herkes benimle birlikte söylemeye başlıyor
ve bu saçlı ve enstürmanlı,
onların müziğini yapan kıza
zevkle
eşlik ediyorlar.
Daha da önemlisi,
müziğin kalpleri birleştirme gücünü görüyorum.
Tıpkı Sichuan Bölgesi'nde
deprem bölgesinde taşıma okullarda okuyan
çocuklara söylerkenki gibi.
Bir kız çocuğu bana gelip şöyle dedi.
[Çince]
"Wong Abla."
Washburn, Wong, aynı şey.
"Wong Abla, sana annemin
deprem onu yutmadan önce bana söylediği
bir şarkıyı söyleyebilirim miyim?"
Oturdum,
o da benim kucağıma oturdu.
Şarkısına başladı.
Vücudunun sıcaklığı,
al yanaklarından dökülen gözyaşları,
ağlamaya başladım.
Onun gözlerindeki ışıkta
sonsuza dek kalabilirdim.
O anda, Amerikalı benliğimizden
Çinli benliğimizden uzaklaşıyoruz,
ve bizi burada tutan ışıkta
birlikte oturan ölümlüler oluyoruz.
Bu ışıkta sizle ve herkesle
zaman geçirmek istiyorum.
Ve biliyorum ki Amerika - Çin ilişkilerinin
bir hukukçuya ihtiyacı yok.
Teşekkür ederim.
(Alkış)