ကျွန်မနဲ့အတူ အလုပ်လုပ်တဲ့ ပုံစံတချို့ရဲ့
ဗီဒီယိုကို ပြချင်ပါတယ်။
အားလုံးဟာ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အရွယ်အစားဖြစ် ပြီး အဆီတွေ တစ်အောင်စမှမရှိဘူး။
ဒါတွေဟာ သိပ်ထူးကဲတယ်လို့ ကျွန်မ ပြောလိုက်လား။
ဒါတွေဟာ သိပ္ပံနည်းကျ ပုံစံတွေလား။ (ရယ်သံ)
မှန်းဆမိလောက်သလိုပဲ ကျွန်မက တစ်ရှူးအင်ဂျင်နီယာပါ။
ဒါက ဓာတ်ခွဲခန်းထဲမှာ ကျွန်မ တီထွင်ခဲ့တဲ့
ခုန်နေတဲ့ နှလုံးရဲ့ ဗီဒီယိုပါ။
တစ်နေ့ ဒီတစ်ရှူးတွေက လူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွက်
အစားထိုး အပိုင်းတွေအဖြစ် လုပ်ဆောင်နိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်။
ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ ရှင်တို့ကို ပြောပြမယ့်အရာက
ဒီတစ်ရှူးတွေဟာ အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ ပုံစံတွေကို ဖန်တီးပေးပုံပါ။
ဆေးဝါး စစ်ဆေးရေး လုပ်ငန်းစဉ်ကို ခဏ စဉ်းစားကြည့်ရအောင်။
ဆေးဖော်ထုတ်မှု၊ ဓာတ်ခွဲခန်း စမ်းသပ်မှု၊ တိရိစ္ဆာန် စမ်းသပ်မှု၊
ဒီနောက် ဆေးတွေ ဈေးကွက်မရောက်ခင် လူသားစမ်းသပ်မှုလို့
ခေါ်နိုင်တဲ့ လက်တွေ့ စမ်းသပ်မှုတွေကနေ စတင်တယ်။
ဆေးဝါးတစ်ခုက ဈေးကွက်မှာ ပေါက်တဲ့အခါတောင်
အချိန်၊ ငွေအများကြီးကုန်ကျပြီး
တစ်ခါတစ်ရံ ဒါ ခန့်မှန်းမရနိုင်တဲ့နည်းနဲ့ လုပ်ဆောင်ပြီး လူတွေကို တကယ် ထိခိုက်စေတယ်။
နောက်ပိုင်း ပျက်ယွင်းပြီး အကျိုးဆက်တွေက ပိုဆိုးလာတယ်။
အားလုံးက ကိစ္စရပ်နှစ်ခုအထိ ချုံ့လိုက်တယ်။ တစ်၊ လူတွေက ကြွက်တွေမဟုတ်ဘူး။
နှစ်၊ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မယုံနိုင်အောင် တူတာတွေရှိပေမဲ့၊
ကျွန်မတို့ကြားက ကွဲပြားမှုလေးတွေက ဆေးတွေကို
ကျွန်မတို့ ခြေချက်ပုံ၊ ဒီဆေးတွေက သက်ရောက်စေပုံနဲ့အတူ
ဧရာမ သက်ရောက်မှုတွေ ရှိတယ်။
ဒီတော့ ကြွက်တွေထက် ပိုကောင်းအောင် တုပနိုင်ရုံမက၊
ကျွန်မတို့ရဲ့ ကွဲပြားမှုကိုလည်း ထင်ဟပ်နိုင်တဲ့ ပိုကောင်းတဲ့
ပုံစံတွေ ဓာတ်ခွဲခန်းမှာ ရှိမယ်ဆိုရင်ကော။
တစ်ရှူး ထုတ်လုပ်တာနဲ့ ဒါကို လုပ်နိုင်ပုံကို ကြည့်ရအောင်။
တကယ့် အရေးကြီးတဲ့ အဓိက နည်းပညာတွေထဲက တစ်ခုကတော့
ပင်မ ဆဲလ် အနုစားလို့ ခေါ်တာပါ။
ဒါတွေကို မကြာခင်က ဂျပန်နိုင်ငံမှာ တီထွင်ခဲ့တာပါ။
ကောင်းပြီ၊ ပင်မ ဆဲလ် အနုစားတွေပါ။
ဒါတွေက အငြင်းပွားမှုမရှိတာကလွဲလို့
အစပျိုး ပင်မ ဆဲလ်တွေနဲ့ အတော်ဆင်တူပါတယ်။
ကျွန်မတို့က ဒါတွေကို မျိုးရိုးဗီဇတချို့ ထပ်ဖြည့်၊ ပျိုးထောင်၊
ဆွတ်ခူးရင်း ဆဲလ်တွေ၊
အရေပြားဆဲလ်တွေ ဖြစ်စေတာပါ။
ဒီတော့ ဒါတွေက အစပျိုး အခြေအနေထဲတစ်ခုမှာ
ဆဲလ် မှတ်ဉာဏ်ကွယ်တာလို လှည့်စားနိုင်တဲ့ အရေပြားဆဲလ်တွေပါ။
အငြင်းပွားမှုမရှိရင်၊ ဒါက နံပါတ် တစ် ကောင်းတဲ့အရာပါ။
ကောင်းတဲ့နံပါတ်နှစ်က ဒါတွေကနေ တစ်ရှူးအတိုင်းကို ပျိုးလို့ရတယ်။
ဦးနှောက်၊ နှလုံး၊ အသည်းလို့ နားလည်ပေမဲ့၊
ဆဲလ်တွေကနေပါ။
ဒီတော့ ချစ်ပ်ပေါ်မှာ နှလုံး၊ ဦးနှောက် ပုံစံတစ်ခု ဖန်တီးနိုင်တယ်။
ခန့်မှန်းနိုင်တဲ့
သိပ်သည်းမှုနဲ့ အပြုအမူရဲ့ တစ်ရှူးတွေကို ဖန်တီးတာက
ဒုတိယ အပိုင်းဖြစ်ပြီး၊ ဆေးဝါး ရှာဖွေမှု အတွက် ကျင့်သုံးဖို့
ဒီပုံစံတွေကို ရရှိတာက တကယ့် အဓိကကျမှာပါ။
ဒါက တစ်ရှူးတွေကို ပိုစံကိုက်တဲ့၊ တိုင်းတာနိုင်တဲ့ နည်းနဲ့ ကူညီ၊
ထုတ်လုပ်ဖို့ ဓာတ်ခွဲခန်းမှာ ထွင်နေတဲ့ ဇီဝပေါင်းဖို့တစ်ခုရဲ့ အစီအစဉ်ပါ။
ရှေ့ဆက်သွားရင် ထောင်ချီတဲ့ လူ့တစ်ရှူးအပိုင်းအစတွေပါတဲ့
အပြိုင်ပုံစံမျိုးနဲ့ ဒါကို စိတ်ကူးကြည့်ပါ။
ချစ်ပ်ပေါ်မှာ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ စမ်းသပ်မှုလုပ်တာမျိုးပါ။
ဒါပေမဲ့ ဒီ ပင်မဆဲလ် အနုစားတွေနဲ့ပတ်သက်တဲ့ နောက်တစ်ခုက၊
အရေပြား ဆဲလ်တချို့ကို ယူရင်၊ ဆိုပါစို့၊
မျိုးရိုးဗီဇဆိုင်ရာ ရောဂါရှိသူတွေဆီကနေ
တစ်ရှူး ထုတ်ယူရင်၊ ဓာတ်ခွဲခန်းထဲက
ဒီရောဂါတွေရဲ့ ပုံစံတွေကို ထုတ်လုပ်ဖို့
တစ်ရှူး-အင်ဂျင်နီယာ နည်းစနစ်တွေကို သုံးနိုင်တယ်။
ဒီမှာ ဟားဗတ်က Kevin Eggan ရဲ့ ဓာတ်ခွဲခန်းက နမူနာတစ်ခုပါ။
သူက ဦးနှောက်နဲ့ အာရုံကြောရောဂါရှိတဲ့
လူနာတွေဆီက ပင်မ ဆဲလ် အနုစားတွေကနေ
နျူရွန်းတွေကို ထုတ်ပြီး
ဒါတွေကို နျူရွန်းတွေအဖြစ် ခွဲခြားတယ်၊
နျူရွန်းတွေကလည်း ရောဂါ လက္ခဏာတွေကို ပြသတာက အံ့ဩစရာပါ။
ဒီလိုရောဂါပုံစံတွေနဲ့ဆို၊ အရင်ကထက်
ပိုမြန်မြန် တိုက်ဖျက်နိုင်ပြီး ဒီရောဂါကို အရင်ကထက်
ပိုနားလည်နိုင်ကာ ဆေးဝါးတွေကို ပိုတောင်မြန်မြန်ရှာဖွေနိုင်လောက်တယ်။
ဒါက မျက်ကြောလွှာရောဂါရှိသူ တစ်ယောက်ဆီကနေ
တီထွင်ထားတဲ့ သီးခြား လူနာဆိုင်ရာ ပင်မဆဲလ်တွေရဲ့ နောက်ထပ်နမူနာတစ်ခုပါ။
ဒါက မြင်လွှာ ယိုယွင်းပျက်စီးမှုပါ။
ကျွန်မမိသားစုမှာ မျိုးရိုးလိုက်တဲ့ ရောဂါပါ။
ဒီလိုဆဲလ်တွေက ကုသမှု ရှာတွေ့ဖို့ ကူညီမယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်။
ဒီတော့ လူတချို့က ဒီပုံစံတွေဟာ ကောင်းပုံရတယ် ထင်ကြပေမဲ့၊
“ကောင်းပြီ၊ ဒါတွေက ကြွက်လောက် ကောင်းပါ့မလား“လို့ မေးကြတယ်။
ကြွက်က အင်္ဂါတွေ အပြန်အလှန် ဆက်သွယ်ရေး ကွန်ရက်တွေရှိတဲ့
ဇီဝရုပ်တစ်ခုလုံးပါ။
နှလုံးဆေးကို အသည်းထဲမှာ ခြေချက်နိုင်ပြီး
ဘေးထွက်ပစ္စည်းတချို့ကို အဆီထဲမှာ သိုလှောင်ထားနိုင်တယ်။
ဒီတစ်ရှူး-အင်ဂျင်နီယာ မော်ဒယ်တွေနဲ့ ဒါအားလုံးကို လွတ်နေတာ မဟုတ်လား။
ဒါက ဒီနယ်ပယ်ထဲက နောက်ထပ် လမ်းကြောင်းတစ်ခုပါ။
တစ်ရှူးအင်ဂျင်နီယာပညာတွေကို microfluidics နဲ့ ပေါင်းစပ်တာက
တကယ်တော့ ဒီနယ်ပယ်က ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနေတာပါ၊
သွေးတိုးရောဂါအတွက် သောက်လောက်တဲ့ ဆေးတစ်ခုက
အသည်းကို ထိခိုက်နိုင်ပုံ၊ စိတ်ကျဖြေဆေးက နှလုံးကို
သက်ရောက်နိုင်ပုံကို စမ်းနိုင်ဖို့
အင်္ဂါစနစ်များစွာနဲ့ ဖြည့်တဲ့ ခန္ဓာ ဂေဟစနစ်တစ်ခုလုံးရဲ့ ပုံစံပါ။
ဒီစနစ်တွေ တည်ဆောက်ဖို့က တကယ့်ကို ခက်ခဲပေမဲ့၊
ကျွန်မတို့ အဲဒီကို ရောက်နိုင်ဖို့ စတင်နေတာပါ။ ဒီတော့ စောင့်ကြည့်ပါ။
အားလုံးတောင် မဟုတ်တာက ဆေးတစ်ခုကို အတည်ပြုလိုက်တာနဲ့
တစ်ရှူး အင်ဂျင်နီယာပညာက တစ်ကိုယ်ရေ ကုသမှုတွေ ဖွံ့ဖြိုးအောင် ပိုကူညီနိုင်တယ်။
ဒါက တစ်နေ့နေ့ ရှင်တို့ အရေးစိုက် လောက်တဲ့ ဥပမာတစ်ခုဖြစ်ပြီး
ဘယ်တော့မှ မဖြစ်ပါစေနဲ့လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီခေါ်ဆိုမှုက ကင်ဆာဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတဲ့
သတင်းဆိုးကို ပေးတယ်လို့ စိတ်ကူးကြည့်ပါ။
သောက်တော့မယ့် ကင်ဆေးဝါးတွေက ကင်ဆာရောဂါမှာ
အလုပ်ဖြစ်မလားဆိုတာ မစမ်းသပ်ချင်ဘူးမဟုတ်လား။
ဒါက Karen Burg ရဲ့ ဓာတ်ခွဲခန်းက နမူနာပါ၊ အဲဒီမှာ
ရင်သား ကင်ဆာဆဲလ်တွေကို ပုံနှိပ်ဖို့နဲ့ ဒါရဲ့ တိုးတက်မှု၊
ကုသမှုကို လေ့လာဖို့ မင်နှိပ် နည်းပညာတွေကို သုံးတယ်။
Tufts က လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေက ခန္ဓာ အပိုင်းတစ်ခုကနေ
နောက်တစ်ခုဆီ ကင်ဆာ ပျံ့နှံ့နိုင်ပုံကို သိနိုင်ဖို့
ဒီလိုပုံစံတွေကို တစ်ရှူးနဲ့ လုပ်တဲ့ အရိုးနဲ့ ရောတယ်။
လေ့လာမှု အမျိုးအစားတွေရဲ့ နောက်မျိုးဆက် ဖြစ်မယ့်
တစ်ရှူးပေါင်းစုံ ချစ်ပ်တွေကို စိတ်ကူးကြည့်နိုင်ပါတယ်။
အခုပဲ ဆွေးနွေးခဲ့တဲ့ ပုံစံတွေကို စဉ်းစားရင်း၊
ရှေ့ဆက်သွားတာက တစ်ရှူး အင်ဂျင်နီယာပညာက
လမ်းကြောင်း အဆင့်တိုင်းမှာ ဆေးဝါး စစ်ဆေးမှုကို ကူညီ၊
ကူညီ၊ပြောင်းလဲဖို့ အသင့်ဖြစ်နေပါတယ်၊
ပိုကောင်းတဲ့ ဆေးဝါး ဖော်ထုတ်မှုတွေအတွက် ရောဂါ ပုံစံတွေ၊
ဓာတ်ခွဲခန်း စမ်းသပ်မှုတွေကို ပြောင်းလဲဖို့ အပြိုင်ဖြစ်နေတဲ့ လူ့တစ်ရှူး ပုံစံတွေဟာ
ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ စမ်းသပ်မှုတွေမှာ တိရိစ္ဆာန် စမ်းသပ်မှုတွေ၊ လူစမ်းသပ်မှုတွေနဲ့
ဈေးကွက်ဖြစ်ဖို့တောင် ယူဆတာတွေကို
အလျဉ်ပြတ်စေတဲ့ သီးခြားကုထုံးတွေကို လုံးဝ လျော့နည်းစေတယ်။
အဓိကက မော်လီကျူးတစ်ခု တီထွင်တာနဲ့ လူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ
ဒါက လုပ်ဆောင်ပုံကို သိရှိတာကြားက ဒီတုံ့ပြန်မှုကို
သိသိသာသာ အရှိန်မြှင့်နေတာပါ။
ဒါကို လုပ်ဖို့ လုပ်ငန်းစဉ်က ဇီဝနည်းပညာနဲ့
ဆေးဝါးပညာကို သတင်းအချက်အလက်နည်းပညာ အဖြစ် အဓိက ပြောင်းလဲပေးပြီး
ဆေးဝါးတွေကို ပိုမြန်မြန် ပိုဈေးသက်သာသာ၊
ပိုထိထိရောက်ရောက် ရှာဖွေ၊ အကဲဖြတ်ဖို့ ကူညီတာပါ။
ဒါက တိရစ္ဆာန်စမ်းသပ်မှုကို ဆန့်ကျင်တဲ့ ပုံစံတွေကို အဓိပ္ပာယ်အသစ် ပေးတယ်၊မဟုတ်လား။
ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ (လက်ခုပ်သံများ)