இப்பொழுது, நான் ஒரு கேள்வியுடன் தொடங்க விரும்புகிறேன்.
கடைசியாக, உங்களிடம் சிறுபிள்ளைதனமாக நடந்து கொள்கிறாய் என்று எப்பொழுது சொல்லப்பட்டது?
என்னை போன்ற சிறுவர்களிடம்
சிறுபிள்ளைத்தனமாய் நடந்து கொள்கிறாய் என்று அடிக்கடி சொல்லப்படலாம்.
எப்பொழுது எல்லாம், நாங்கள் பகுத்தறிவில்லாத கோரிக்கை விடுக்கின்றோமோ,
பொறுப்பில்லாமல் நடக்கின்றோமோ,
இல்லையெனில், வேறு எதாவது
சராசரி அமெரிக்க குடிமக்களுக்குரிய அறிகுறியை வெளிப்படுத்துகிறோமோ,
அப்பொழுதெல்லாம், எங்களை சிறுபிள்ளைகள் என அழைக்கிறார்கள்.
அது என்னை சங்கடப்படுத்துகிறது.
எதுவாயினும், இந்த நிகழ்வுகளை எல்லாம் காணுங்கள்.
வல்லதிகாரம் மற்றும் குடியேற்றம்,
உலகப் போர்கள், ஜார்ஜ் வ. புஷ்.
உங்களையே கேட்டு கொள்ளுங்கள். யார் இதற்கெல்லாம் காரணம்? பெரியவர்கள்.
இப்பொழுது, சிறுவர்கள் என்ன செய்தார்கள்?
அன்ன பிரான்க் அவரின் நாசி வதை முகாம் வர்ணனை மூலம்
பல லட்சம் மக்களை தொட்டார்,
ரூபி பிரிட்ஜஸ் அமெரிக்க இனம் சார்ந்த பிரிவினைக்கு முற்று புள்ளி வைக்க உதவினார்,
மேலும், சில நாட்களுக்கு முன்பு
சார்லி சிம்ப்சன், ஹைடி நிவாரணத்திற்காக,
120,000 பவுண்டுகள்
அவரது சின்ன மிதிவண்டி முலம் திரட்ட உதவினார்.
அவ்விதமாய், இந்த உதாரணங்கள் நிரூபிப்பது போல,
வயதிற்கும் இதற்கும் முற்றிலும் எந்த சம்பந்தமும் இல்லை.
சிறுபிள்ளைத்தனம் என்ற வார்த்தை குறிக்கும் குணங்கள்
வயது வந்தவர்களிடம் வெகுவாக காணப் படுகிறது.
ஆகையால்
பொறுப்பில்லாமை மற்றும் பகுத்தறிவில்லாமை சார்ந்த நடத்தை பற்றி விமர்சனம் கூறும் போது
அந்த வயது சார்ந்த வேறுபடுத்தும் வார்த்தையை ஒழிக்க வேண்டும்.
(கைதட்டல்)
நன்றி.
மற்றும்,
குறிப்பிட்ட பகுத்தறிவில்லாத சிந்தனை
இந்த உலகிற்கு அப்படி ஒன்றும் தேவை இல்லை என்று யாரினால் கூற முடியும்?
நீங்கள் முன்பு பெரிய பெரிய திட்டங்கள் தீட்டி இருந்திருக்கலாம்,
ஆனால் அவற்றை நிறுத்தி கொண்டிருக்கலாம், இது போன்ற சிந்தனைகளால்:
அது என்னால் முடியாது. அல்லது அதற்கு மிகவும் செலவு ஆகும்.
அல்லது அது எனக்கு பயனுள்ளதாக இருக்காது.
என்ன காரணத்தினாலோ, ஒரு விஷயத்தை ஏன் செயலாற்ற இயலாது என்பதற்கான காரணங்கள் பற்றி நினைக்கையில்
சிறுவர்களாகிய நாங்கள் அவ்வளவு தளர்ந்து விடுவதில்லை.
குழந்தைகளிடம் அகம் தூண்டும் ஆசைகள்
மற்றும் நம்பிக்கையூட்டும் சிந்தனைகள் நிறைய இருக்கலாம்,
எனது பசியில்லா உலக ஆசை போன்று.
அல்லது அனைத்தும் இலவசம் போன்ற கற்பனையான ஆசை.
உங்களில் எவ்வளவு அன்பர்கள் இப்பொழுதும் அப்படி கனவு காண்கிறீர்கள்?
மேலும் இதெல்லாம் சாத்தியம் என்று நம்புகிறீர்கள்?
சில நேரங்களில் வரலாற்று அறிவும்
கடந்த கால கற்பனையான கொள்கைகளும்
சுமைகள் ஆகலாம்.
ஏனெனில், எல்லாம் இலவசம் என்றிருந்தால்,
உணவு பற்றாக்குறை ஏற்படலாம் என்று நாம் அனைவரும் அறிவோம்,
மேலும் அது ஒழுக்கின்மை ஏற்படுத்தலாம்.
அதற்கு மாறாக,
குழந்தைகளான நாங்கள் இன்னமும் பூரணத்துவத்தை கனவு காண்கிறோம்.
அது ஒரு நல்ல விஷயம். ஏனெனில்
எவ்வொன்றையும் நிகழ்த்திட,
நாம் அதனை பற்றி முதலில் கனவு காண வேண்டும்.
பல வழிகளில், கற்பனை செய்யும் துணிவு
நிகழ்விக்கும் எல்லையை விரிவு படுத்த உதவும்.
உதாரணத்திற்கு, வாஷிங்டன்னில் உள்ள டகோமாவில் உள்ள கண்ணாடி அருங்காட்சியகத்தில்,
எனது மாநிலம் -- வாஷிங்டன்!!! -
(கைதட்டல்)
"குழந்தைகள் தீட்டும் கண்ணாடி" என்ற திட்டம் உள்ளது
அங்கு கண்ணாடி கலைக்காக குழந்தைகள் அவர்களது கற்பனையை வரைவார்கள்.
இப்பொழுது, அங்கேயே வசிக்கும் கலைஞர் ஒருவர்,
இந்த திட்டம் மூலம் மிக சிறந்த கற்பனைகள் கிடைத்ததாக கூறினார்
ஏனெனில் குழந்தைகள் கண்ணாடியை இழைத்து பல வடிவத்தினை
கொண்டு வருவது எவ்வளவு கடினம் என்று யோசிப்பது இல்லை.
அவர்கள் சிறந்த கற்பனைகளை பற்றி மட்டுமே யோசிக்கின்றனர்.
இப்பொழுது, நீங்கள் கண்ணாடியை பற்றி நினைக்கையில்,
நீங்கள் வண்ணமயமான சிஹுலி வடிவமைப்புகள் பற்றியோ
அல்லது இத்தாலிய குடுவைகளை பற்றியோ சிந்திப்பீர்கள்,
ஆனால் குழந்தைகள் கலைஞர்களுக்கு விடும் சவால்கள் அதையும் தாண்டி
இதயம் நொறுங்கிய பாம்புகளையும் மற்றும்
இறைச்சி பார்வை உடையவர்களாக நீங்கள் கருதக்கூடுபவர்களையும் உள்ளடக்கும்.
(சிரிப்பு)
இப்பொழுது, நமது இயற்கையாக அமையபெற்ற அறிவு
எங்களுக்கு மட்டும் தெரிந்ததாக இருக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை.
சிறுவர்கள் ஏற்கனவே பெரியவர்களிடம் நிறைய கற்று கொள்கிறார்கள்,
மற்றும் எங்களிடம் நீங்கள் கற்று கொள்ள நிறைய உள்ளது.
பெரியவர்கள் எங்களிடம் கற்றுக்கொள்ள ஆரம்பிக்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறேன்.
நான் பெரும்பாலும் நன்கு படித்தவர்களின், ஆசிரியர்கள் மற்றும் மாணவர்கள், முன்பே பேசுகிறேன்.
எனக்கு இந்த உவமை பிடித்துள்ளது.
ஆசிரியர்கள் மட்டும் மாணவர்களிடம் "அதை செய், இதை செய்"
என்று சொல்லி கொண்டிருக்க கூடாது.
மாணவர்கள் ஆசிரியர்களுக்கு சொல்லிக்கொடுக்க வேண்டும்.
பெரியவர்கள் மற்றும் சிறுவர்களிடையே ஆன கற்றல்
பரஸ்பரமாய் இருக்க வேண்டும்.
துரதிஷ்டவசமாக, உண்மை சற்று வித்தியாசமாக இருக்கிறது.
அது நம்பிக்கையை அல்லது நம்பிக்கையின்மையை பொறுத்தே அமைகிறது.
இப்பொழுது, ஒருவரின் மேல் நம்பிக்கை இல்லாவிடில், நீங்கள் அவரின் மீது கட்டுப்பாடு விதிக்கிறீர்கள். இல்லையா?
எனது அக்கா 10 சதவீதம் வட்டி கொடுப்பாரா என்ற ஐயம்,
அவரின் முந்தைய கடன் மூலம்
எனக்கு எழுந்தால்,
அவரது முந்தய கடன்களை அடைக்கும் வரை, என்னிடமிருந்து கடன் வாங்கும் அவரின் திறனை
நான் நிறுத்தி வைக்க போகிறேன். (சிரிப்பு)
நிஜத்தில் நடந்த கதை இது.
இப்பொழுது, வழக்கமாக பெரியவர்கள் சிறுவர்களை
கட்டுப்படுத்தும் மனப்பாங்குடன் இருப்பதாய் தெரிகிறது.
பள்ளி கை ஏட்டில் ஒவ்வொரு
"அதை செய்யாதே", "இதை செய்யாதே" போன்றவற்றில் இருந்து,
இணையதளத்தை பயன்படுத்துவதில் கட்டுப்பாடு விதிக்கும் வரையில்.
வரலாறு கூறுவது போல, எப்பொழுது கட்டுப்படுத்துவதை பற்றி பயம் ஏற்படுகிறதோ,
அப்பொழுது ஆட்சிமுறை பெருஞ்சுமையாகும்.
மேலும், பெரியவர்கள் அந்த அளவுக்கு சர்வதிகார ஆட்சிப்
போல நடத்தவில்லை என்றாலும்,
சிறுவர்களுக்கு விதிகள் அமைக்க மிகவும் குறைந்த வாய்ப்புகளே வழங்கப்படுகிறது.
ஆனால் இந்த மனப்பாங்கு பரஸ்பரமாய் இருக்க வேண்டும்
அதாவது பெரியவர்கள் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்
மற்றும் இளைய சமுதாயத்தின் விருப்பத்தையும்
கருத்தில் கொள்ள வேண்டும்.
இப்பொழுது, கட்டுபடுத்துதலை விட மோசமான விஷயம்
என்னவென்றால் வயது வந்தவர்கள் குழந்தைகளின் திறனை குறைவாக மதிப்பிடுவது ஆகும்.
எங்களுக்கு சவால்கள் பிடிக்கும். ஆனால் எதிர்பார்ப்பு குறைவாக இருந்தால்,
நம்புங்கள், நாங்களும் அந்த அளவுக்குத்தான் செயல் படுவோம்.
எனது பெற்றோர்கள் என்னிடம் இருந்தும் மற்றும் எனது சகோதரியிடம் இருந்தும்
மிகவும் குறைந்த எதிர்பார்ப்புகளே வைத்து இருந்தனர்.
ஆகையால், அவர்கள் எங்களை மருத்துவராகவோ
வழக்கறிஞராகவோ வர வேண்டும் என்று சொல்லவில்லை,
ஆனால் எனது தந்தை
அறிச்டாடேல் பற்றியும்,
கிருமி நாசினிகள் பற்றியும் வாசித்துக் காட்டினார்,
அச்சமயம், மற்ற பல குழந்தைகள்
"பேருந்தின் சக்கரம் வட்டமாக சுழலும்" என்பது போன்றவற்றை கேட்டுக்கொண்டிருந்தனர்.
நாங்களும் அந்த கதைகளை கேட்டிருந்தோம், ஆனால் கிருமி நாசினிகள் பற்றியது அதற்கெல்லாம் மேலானது.
(சிரிப்பு)
எனக்கு நான்கு வயதிலிருந்தே எழுதப் பிடிக்கும்.
எனக்கு ஆறு வயதிருக்கும் பொழுது,
எனது அன்னை எனக்கு "மைக்ரோசாப்ட் வோர்ட்" இருக்கும் மடிகணினி வாங்கிக்கொடுத்தார்.
பில் கேட்ஸ்கும் மற்றும் எனது அன்னைக்கு நன்றி.
நான் அந்த சிறிய மடிகணினியில்
முன்னூறுக்கும் மேலான கதைகளை எழுதினேன்,
மேலும் அவற்றை பிரசுரிக்க விரும்பினேன்.
ஒரு குழந்தைத்தானே பிரசுரிக்க விரும்புகிறது
என்று பரிகாசம் செய்யாமல்
அல்லது வயதாகும் வரை காத்திருக்க சொல்லாமல்,
எனது பெற்றோர்கள் என்னை ஊக்கப்படுத்தினார்கள்.
அதைப்போன்ற ஊக்கம் பல பிரசுரிப்பவர்கள் எனக்கு அளிக்கவில்லை.
ஒரு பெரிய சிறுவர் பதிப்பகம் எதிரிடையாக கூறியதாவது
அவர்கள் சிறுவர்களுடன் பணியாற்றுவது இல்லை.
சிறுவர் பதிப்பகம் சிறுவர்களுடன் பணியாற்றுவது இல்லையா?
எனக்கு தெரியவில்லை. நீங்கள் மிகப்பெரிய வாடிக்கையாளரை விரோதப்படுத்தி கொள்கிறீர்கள்.
(சிரிப்பு)
இப்பொழுது, ஒரு பதிப்பகம், ஆக்சன் பதிப்பகம்,
என் மேல் நம்பிக்கை வைத்து
நான் சொல்ல வந்ததை கேட்க முன் வந்தனர்.
அவர்கள் எனது முதல் புத்தகத்தை பிரசுரித்தனர். நீங்கள் எங்கே காணும் "பறக்கும் விரல்கள்"
மற்றும் அங்கிருந்து அது பல நூறு பள்ளிக்கூடங்களை சென்றடைந்து,
பல ஆயிரம் கல்வியாளர்களின் உரையின் கருத்துச்சுருக்கத்தை அடைந்து,
கடைசியாக உங்களிடம் பேசிக்கொண்டிருகிறது.
உங்களின் சிரத்தையை நான் பாராட்டுகிறேன்
ஏனெனில், நீங்கள் உண்மையாக கவனிக்கிறீர்கள் என்பதை காண்பிக்க,
எனக்கு செவி சாய்க்கிறீர்கள்.
இந்த சிறுவர்கள் பெரியவர்களை விட மேலானவர்கள்
என்கிற நம்பிகையூட்டும் வாதத்தில் ஒரு பிரச்சினை உள்ளது.
சிறுவர்கள் வளர்ந்து உங்களை போன்ற பெரியவர்களாக ஆகி விடுவர்.
(சிரிப்பு)
அல்லது, உங்களை போன்றா? உண்மையாகவா?
உங்களை போன்றவர்களாக மாற்றுவது நோக்கம் அல்ல.
ஆனால், உங்களின் திறன்களை கருத்தில் கொண்டு பார்க்கும் பொழுது,
உங்களை விட சிறந்தவர்களாக மாற்றுவது
சிறிதே சவாலான விஷயம்.
ஆனால் இப்படிப்பட்ட தேற்றத்திற்கு காரணம் என்னவென்றால்
புதிய தலைமுறையும் மற்றும் புதிய சகாப்தமும்
வளர்ந்து முந்தய தலைமுறை மற்றும் சகாப்தத்தை விட மேலாக இருக்கும்.
இந்த காரணத்தினாலேயே, நாம் இனிமேலும் இருள் காலத்தில் இல்லை.
நீங்கள் வாழ்கையின் எந்த நிலைமையில் இருந்தாலும்,
கண்டிப்பாக நீங்கள் குழந்தைகளுக்கு வாய்ப்புகள் கொடுக்க வேண்டும்.
அப்பொழுது தான் நாங்கள் வளர்ந்து உங்களை ஊதி தள்ள முடியும்.
(சிரிப்பு)
பெரியவர்களே, டேட் பங்கேற்பாளர்களே,
நீங்கள் குழந்தைகளிடம் செவி சாய்த்து கற்று கொள்ள வேண்டும்.
மேலும் நீங்கள் குழந்தைகளிடம் நம்பிக்கை வைத்து மென்மேலும் எதிர்பார்க்க வேண்டும்.
நீங்கள் எங்களுக்கு செவி சாய்க்க வேண்டும்,
ஏனெனில் நாங்கள் தான் நாளைய தலைவர்கள்,
அப்படியானால், உங்களின் வயோதிக நாட்களில்
நாங்கள் தான் உங்களை பராமரிக்க வேண்டியிருக்கும். விளையாட்டிற்காக கூறினேன்.
இல்லை, மெய்யாகவே, நாங்கள் தான் அடுத்த தலைமுறையினர்,
இந்த உலகினை முன்னிழுத்து செல்பவர்கள்.
மற்றும், ஒரு வேளை, இது உங்களுக்கு மெய்யாகவே பொருள்படவில்லை என்றால்
உயிர்ப்படி என்று ஒரு விஷயம் இருப்பதை நினைவில் வைத்து கொள்ளுங்கள்,
அது உங்களை குழந்தை பருவத்திற்குள் மறுபடியும் பயணிக்க செய்யும்,
அப்படி ஒன்று சாத்தியப்படுமானால்,
நீங்களும் எங்களது தலைமுறையினர் போன்று, கேட்கப்பட விரும்புவீர்கள்.
இப்பொழுது, உலகிற்கு
புதிய தலைவர்களுக்கான மற்றும் கற்பனைகளுக்கான வாய்ப்புகள் தேவைப்படுகிறது.
சிறுவர்களுக்கு முன்னடத்தி செல்ல மற்றும் சாதிக்க வாய்ப்புகள் தேவைப்படுகிறது.
ஆட்டத்திற்கு நீங்கள் தயாரா?
ஏனெனில் உலக பிரச்சனைகள்
மனித குடும்பத்தின் பொக்கிஷமாய் ஆகிவிட கூடாது.
நன்றி.
(கைதட்டல்)
நன்றி. நன்றி.