Λοιπόν, πριν μερικά χρόνια ξεκίνησα ένα πρόγραμμα
προσπαθώντας να κανω τα αστέρια της τεχνολογίας και του σχεδιασμού,
να πάρουν ένα χρόνο άδεια
και να δουλέψουν στο ένα και μόνο περιβάλλον
που αντιπροσωπεύει περίπου όλα όσα υποτίθεται ότι μισούν,
να τους βάλουμε να δουλέψουν στο δημόσιο.
Το πρόγραμμα ονομάζεται Κώδικας για την Αμερική,
είναι κάτι σαν ένα ειρηνευτικό σώμα για σπασίκλες.
Επιλέγουμε μερικούς συνεργάτες κάθε χρόνο
και τους βάζουμε να δουλέψουν με δημοτικές αρχές.
Αντί να τους στείλουμε στον Τρίτο Κόσμο,
τους στέλνουμε στη ζούγκλα του δημοσίου.
Και εκεί αναπτύσουν σπουδαίες εφαρμογές, εργάζονται με δημοτίκους υπάλληλους.
Όμως αυτό που πραγματικά κάνουν είναι ότι δείχνουν τι είναι δυνατόν
με την τεχνολογία σήμερα.
Λοιπόν ας γνωρίσουμε τον Αλ.
Ο Αλ είναι ένας πυροσβεστικός κρουνός στην πόλη της Βοστώνης.
Εδώ μοιάζει κάπως σαν να ψάχνει για ραντεβού.
αλλά αυτό που ψάχνει στ'αλήθεια είναι κάποιον να τον ξεθάψει όταν θαφτεί από το χιόνι,
γιατί γνωρίζει ότι δεν είναι πολύ καλός στην κατάσβεση πυρκαγιών
όταν είναι κάτω από ενάμισι μέτρο χιόνι.
Τώρα, πως έφτασε να ψάχνει για βοήθεια
με αυτό τον πολύ μοναδικό τρόπο;
Είχαμε μια ομάδα συνεργατών στη Βοστώνη πέρυσι
μέσω του προγράμματος Κώδικας για την Αμερική.
Ήταν εκεί τον Φεβρουάριο, και χιόνισε πολύ τον Φεβρουάριο πέρυσι.
Και πρόσεξαν ότι ο δήμος ποτέ δεν πάει
να ξεθάψει αυτούς τους πυροσβεστικούς κρουνούς.
Όμως ειδικά ένας συνεργάτης,
ένας τύπος που ονομάζεται Έρικ Μάικλς-Όμπερ,
πρόσεξε κάτι άλλο,
κι αυτό είναι ότι οι πολίτες καθαρίζουν τα πεζοδρόμια
ακριβώς μπροστά από τους κρουνούς.
Έτσι, έκανε ό,τι κάθε καλός προγραμματιστής θα έκανε,
έγραψε μια εφαρμογή.
Είναι μια χαριτωμένη μικρή εφαρμογή όπου μπορείτε να υιοθετήσετε ένα πυροσβεστικό κρουνό.
Έτσι συμφωνείτε να τον ξεθάβετε όταν χιονίζει.
Αν το κάνετε, μπορείτε να τον ονομάσετε,
και ονόμασε τον πρώτο, Αλ.
Και αν δεν το κάνετε, κάποιος μπορεί να σας τον κλέψει.
Έτσι έχει και λίγο δυναμική ενός χαριτωμένου παιχνιδιού.
Αυτή είναι μια μικρή και ταπεινή εφαρμογή.
Είναι πιθανόν η μικρότερη
από τις 21 εφαρμογές που οι συνεργάτες έγραψαν πέρυσι.
Αλλά κάνει κάτι
που καμία άλλη κυβερνητηκή τεχνολογία δεν κάνει.
Εξαπλώνεται σαν ιός.
Είναι ένας τύπος στο τμήμα πληροφορικής της πόλης της Χονολουλού
που είδε αυτή την εφαρμογή και συνειδητοποίησε
ότι θα μπορούσε να τη χρησιμοποιήσει, όχι για χιόνι,
αλλά για να κάνει τους πολίτες να υιοθετήσουν σειρήνες τσουνάμι.
Είναι πολύ σημαντικό αυτές οι σειρήνες τσουνάμι να δουλεύουν,
αλλά κάποιοι πάνε και τους κλέβουν τις μπαταρίες.
Έτσι κάνει τους πολίτες να τους ελέγχουν.
Και μετά το Σιάτλ αποφάσισε να την χρησιμοποιήσει
για να κάνει τους πολίτες να καθαρίζουν φραγμένα φρεάτια ομβρίων.
Και το Σικάγο την κυκλοφόρησε
για να τους κάνει να συμβάλλουν στο καθάρισμα των πεζοδρομίων απ'το χιόνι.
Έτσι τώρα γνωρίζουμε για εννιά πόλεις
που σχεδιάζουν να την χρησιμοποιήσουν.
Και αυτό έχει εξαπλωθεί απλά χωρίς τριβές,
οργανικά, φυσικά.
Αν γνωρίζετε οτιδήποτε για την τεχνολογία στην κυβέρνηση,
γνωρίζετε ότι αυτός δεν είναι ο τρόπος που φυσιολογικά προχωρά.
Η προμήθεια λογισμικού συνήθως διαρκεί μερικά χρόνια.
Είχαμε μια ομάδα που εργάστηκε σε ένα έργο στη Βοστώνη πέρυσι
το οποίο πήρε σε τρεις ανθρώπους περίπου δυόμισι μήνες.
Ήταν ένας τρόπος με τον οποίο γονείς θα μπορούσαν να καταλάβουν
ποια ήταν τα κατάλληλα δημόσια σχολεία για τα παιδιά τους.
Μας είπαν μετά ότι αν είχαν πάει μέσω κανονικών καναλιών,
θα είχε πάρει τουλάχιστον δυο χρόνια
και θα είχε κοστίσει περίπου δυο εκατομμύρια δολάρια.
Κι αυτό δεν είναι τίποτα.
Υπάρχει ένα έργο στο δικαστικό σύστημα της Καλιφόρνια σήμερα,
που μέχρι τώρα έχει κόστισει στους φορολογούμενους
δύο δισεκατομμύρια δολάρια,
και δεν δουλεύει.
Και υπάρχουν παρόμοια έργα
σε κάθε επίπεδο της κυβέρνησης.
Έτσι μια εφαρμογή που παίρνει μερικές μέρες να γραφεί
και μετά εξαπλώνεται σαν ιός,
αυτό είναι σαν προειδοποιητική βολή
στα θεσμικά όργανα της κυβέρνησης.
Προτείνει πώς η κυβέρνηση θα μπορούσε να λειτουργήσει καλύτερα --
όχι πιο πολύ σαν ιδιωτική εταιρεία,
όπως πολλοί άνθρωποι νομίζουν ότι θα έπρεπε.
Και ούτε καν σαν μια εταιρεία τεχνολογίας,
αλλά περισσότερο σαν το ίδιο το Διαδίκτυο.
Και αυτό σημαίνει χωρίς άδειες,
σημαίνει ανοικτό, σημαίνει γενεσιουργό.
Και αυτό είναι σημαντικό.
Αλλά αυτό που είναι πιο σημαντικό σε αυτή την εφαρμογή
είναι ότι αντιπροσωπεύει το πως μια νέα γενιά
αντιμετωπίζει το πρόβλημα της κυβέρνησης --
όχι ως το πρόβλημα ενός αποστεωμένου ιδρυματος,
αλλά ως ένα πρόβλημα συλλογικής δράσης.
Και αυτά είναι σπουδαία νέα,
γιατί, όπως φαίνεται, είμαστε πολύ καλοί στη συλλογική δράση
με ψηφιακή τεχνολογία.
Τώρα υπάρχει μία πολύ μεγάλη κοινωνία ανθρώπων
οι οποίοι κατασκευάζουν τα εργαλεία που χρειαζόμαστε
για να κάνουμε πράγματα μαζί αποτελεσματικά.
Δεν είναι μόνο οι συνεργάτες του Κώδικα για την Αμερική,
Υπάρχουν εκατοντάδες άνθρωποι σε όλη τη χώρα
οι οποίοι κάθονται και γράφουν εφαρμογές για τους πολίτες
κάθε μέρα στις κοινότητές τους.
Δεν έχουν εγκαταλείψει την κυβέρνηση.
Είναι εξοργισμένοι μαζί της,
αλλά δεν παραπονιούνται γι'αυτό,
το διορθώνουν.
Και αυτά τα παιδιά γνωρίζουν κάτι
το οποίο έχουμε ξεχάσει.
Και αυτό είναι ότι όταν αφαιρέσετε όλα τα συναισθήματά σας
για τους πολιτικούς και την ουρά στη ΔΟΥ
και όλα εκείνα τα πράγματα
με τα οποία στα αλήθεια τρελαινόμαστε,
η κυβέρνηση είναι, στον πυρήνα της,
όπως λεεί ο Τιμ Ο΄Ράιλι,
"Αυτό που κάνουμε μαζί το οποίο δεν μπορούμε να κάνουμε μόνοι μας."
Τώρα, πολλοί έχουν παρατήθει για την κυβέρνηση.
Και αν είστε ένας από αυτούς,
θα σας ζητούσα να αναθεωρήσετε,
γιατί τα πράγματα αλλάζουν.
Η πολιτική δεν αλλάζει,
η κυβέρνηση αλλάζει.
Και αφού η κυβέρνηση
τελικά αντλεί τη δύναμή της από εμάς --
θυμάστε "Εμείς οι άνθρωποι;" --
το πώς τη σκεφτόμαστε
θα επηρεάσει τον τρόπο που θα συμβεί η αλλαγή.
Τώρα δεν γνώριζα πολλά για την κυβέρνηση όταν άρχισα αυτό το πρόγραμμα.
Και όπως πολλοί άνθρωποι,
νόμισα ότι η κυβέρνηση βασικά είχε σχέση με την εκλογή ανθρώπων σε αξιώματα.
Λοιπόν μετά από δύο χρόνια, έχω φτάσει στο συμπέρασμα
ότι, ειδικά η τοπική κυβέρνηση,
έχει να κάνει με αρουραίους.
Αυτό είναι το τηλεφωνικό κέντρο για τη γραμμή υπηρεσιών και πληροφοριών.
Είναι γενικά το μέρος όπου θα συνδεθείτε
αν καλέσετε το 311 στην πόλη σας.
Αν είχατε ποτέ την ευκαιρία
να στελεχώσετε το τηλεφωνικό κέντρο της πόλης σας,
όπως ο συνεργάτης μας Σκοτ Σίλβερμαν έκανε σαν μέρος του προγράμματος --
στην πραγματικότητα, όλοι το κάνουν --
θα διαπιστώσετε ότι οι άνθρωποι τηλεφωνούν στην κυβέρνηση
για ένα ευρύ φάσμα θεμάτων,
περιλαμβανομένου και του εγκλωβισμού ενός αρουραίου στο σπίτι σας.
Λοιπόν ο Σκοτ λαμβάνει μια κλήση.
Πληκτρολογεί "Αρουραίος" στην επίσημη βάση γνώσεων.
Δεν βρίσκει τιπότα χρήσιμο. Προσπαθει για "έλεγχο ζώων".
Και τελικά, λέει, "Κοιτάξτε, μπορείτε απλά να ανοίξετε όλες τις πόρτες στο σπίτι σας
και να παίξετε μουσική πολύ δυνατά
και να δείτε αν αυτό το πράγμα θα φύγει;"
Λοιπόν αυτό δούλεψε. Έτσι Ζήτω ο Σκοτ!
Αλλά αυτό δεν ήταν το τέλος των αρουραίων.
Η Βοστώνη δεν έχει απλά ένα τηλεφωνικό κέντρο.
Έχει μια εφαρμογή, μια εφαρμογή διαδικτύου και κινητών,
που ονομάζεται Σύνδεσμος Πολιτών.
Τώρα δεν γράψαμε εμείς αυτή την εφαρμογή.
Αυτή είναι η δουλειά των πολύ έξυπνων ανθρώπων
στο Γραφείο της Νέας Αστικής Μηχανικής στη Βοστώνη.
Έτσι μία μέρα -- αυτή είναι μία πραγματική αναφορά -- ήρθε αυτό:
"Αρουραίος στο σκουπιδοτενεκέ μου. Δεν μπορώ να διακρίνω αν είναι νεκρός.
Πώς τον βγάζω έξω;"
Αλλά αυτό που συμβαίνει με τον Σύνδεσμο Πολιτών είναι διαφορετικό.
Ο Σκοτ μιλούσε πρόσωπο με πρόσωπο.
Αλλά στο Σύνδεσμο Πολιτών όλα είναι δημόσια,
έτσι ο καθένας μπορεί να το δει.
Και σε αυτή την περίπτωση, το είδε ένας γείτονας.
Και η επόμενη αναφορά που πήραμε έλεγε,
"Πήγα μέχρι αυτή την τοποθεσία,
βρήκα το σκουπιδοτενεκέ πίσω από το σπίτι.
Αρουραιός; Ναι. Ζωντανός; Μάλιστα.
Γύρισα τον σκουπιδοτενεκέ στο πλάι. Πήγα σπίτι.
Καληνύχτα γλυκέ αρουραίε."
(Γέλιο)
Έτσι απλά.
Λοιπόν αυτό είναι σπουδαίο. Αυτό είναι η συνάντηση του ψηφιακού με το χειροπιαστό.
Και είναι επίσης ένα σπουδαίο παράδειγμα
της κυβέρνησης να παιζει στο παιχνίδι της πηγής-πλήθους (crowd-sourcing).
Αλλά είναι επίσης ένα σπουδαίο παράδειγμα της κυβέρνησης σαν πλατφόρμα.
Και δεν εννοώ απαραίτητα
ένα τεχνολογικό ορισμό της πλατφόρμας εδώ.
Απλά αναφέρομαι σε μια πλατφόρμα για ανθρώπους
για να βοηθούνται και να βοηθούν άλλους.
Έτσι ένας πολίτης βοήθησε έναν άλλο πολίτη,
αλλά η κυβέρνηση έπαιξε ένα ρόλο κλειδί εδώ.
Συνέδεσε αυτούς τους δύο ανθρώπους.
Και θα μπορούσε να τους είχε συνδέσει με κυβερνητικές υπηρεσίες αν ήταν αναγκαίες,
αλλά ένας γείτονας είναι με διαφορά καλύτερη και φθηνότερη επιλογή
σε σχέση με τις κυβερνητικές υπηρεσίες.
Όταν ένας γείτονας βοηθά έναν άλλο,
ενισχύουμε τις κοινότητές μας.
Τηλεφωνούμε στον έλεγχο ζώων και απλά κοστίζει πολλά χρήματα.
Τώρα ένα από τα σημαντικά πράγματα που χρειάζεται να σκεφτούμε για την κυβέρνηση
είναι ότι δεν είναι το ίδιο πράγμα με την πολιτική.
Και οι περισσότεροι άνθρωποι τό καταλαβαίνουν,
αλλά νομίζουν ότι το ένα συμβάλλει στο άλλο.
Ότι η συμβολή μας στο σύστημα διακυβέρνησης
είναι η ψηφοφορία.
Τώρα πόσες φορές έχουμε εκλέξει έναν πολιτικό αρχηγό --
και μερικές φορές δαπανούμε πολλή ενέργεια
να κατορθώσουμε την εκλογή ενός νέου πολιτικού αρχηγού --
και μετά καθόμαστε και περιμένουμε από την κυβέρνηση
να αντανακλά τις αξίες μας και να ανταποκρίνεται στις ανάγκες μας,
και μετά δεν αλλάζουν και πολλά;
Αυτό είναι γιατί η κυβέρνηση είναι σαν ένας απέραντος ωκεανός
και η πολιτική είναι το στρώμα δεκαπέντε εκατοστών από πάνω.
Και αυτό που είναι από κάτω
είναι αυτό που ονομάζουμε γραφειοκρατία.
Και λέμε αυτή τη λέξη με τέτοια περιφρόνηση.
Αλλά είναι αυτή η περιφρόνηση
που διατηρεί αυτό το πράγμα που μας ανήκει
και το πληρώνουμε
σαν κάτι που λειτουργεί εναντίον μας, αυτό το άλλο πράγμα,
και στη συνέχεια αποδυναμώνουμε τον εαυτό μας.
Οι άνθρωποι φαίνεται ότι νομίζουν πως η πολιτική είναι σέξι.
Αν θέλουμε αυτό το θεσμό να δουλέψει για εμάς,
θα πρέπει να κάνουμε τη γραφειοκρατία σέξι.
Γιατί εκεί είναι που πραγματοποιείται το αληθινό έργο της κυβέρνησης.
Πρέπει να εμπλακούμε με το μηχανισμό της κυβέρνησης.
Λοιπόν αυτό έχει κάνει το κίνημα Κατάληψη στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς.
Έχετε δει αυτούς τους τύπους;
Είναι μία ομάδα συνειδητοποιημένων πολιτών
οι οποίοι έχουν γράψει μία πολύ λεπτομερή
αναφορά 325 σελίδων
που είναι μία απάντηση στο αίτημα της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς για σχολιασμό
του Νομοσχεδίου Οικονομικής Μεταρρύθμισης.
Αυτό δεν είναι να είμαστε πολιτικά ενεργοί,
αυτό είναι να είμαστε γραφειοκρατικά ενεργοί.
Τώρα για όσους από εμάς έχουν παραιτηθεί από την κυβέρνηση,
είναι ώρα να ρωτήσουμε τον εαυτό μας
σχετικά με τον κόσμο που θέλουμε να αφήσουμε για τα παιδιά μας.
Πρέπει να δούμε τις τεράστιες προκλήσεις
που πρόκειται να αντιμετωπίσουν.
Πραγματικά νομίζουμε ότι θα φτάσουμε εκεί που πρέπει
χωρίς να διορθώσουμε το μοναδικό θεσμό
που ενεργεί για λογαριασμό όλων μας;
Δεν μπορούμε να κάνουμε χωρίς κυβέρνηση,
αλλά όντως έχουμε ανάγκη
να είναι πιο αποτελεσματική.
Τα καλά νέα είναι ότι η τεχνολογία κάνει εφικτή
τη ριζική αλλαγή πλαισίου
της λειτουργίας της κυβέρνησης
με ένα τρόπο που μπορεί πραγματικά να κλιμακωθεί
με την ενδυνάμωση της κοινωνίας των πολιτών.
Και υπάρχει μια γενιά εκεί έξω που έχει μεγαλώσει μέσα στο Διαδίκτυο,
και αυτοί γνωρίζουν ότι δεν είναι τόσο δύσκολο
να κάνουμε πράγματα μαζί,
απλά πρέπει να σχεδιαστούν τα συστήματα με το σωστό τρόπο.
Τώρα η μέση ηλικία των συνεργατών μας είναι 28,
έτσι είμαι, δυσφορώντας,
σχεδόν μία γενιά πιο ηλικιωμένη από τους περισσότερους απ'αυτούς.
Αυτή είναι μία γενιά
που έχει μεγαλώσει θεωρώντας τη φωνή της λίγο πολύ δεδομένη.
Δεν αγωνίζονται σε εκείνη τη μάχη όπου εμείς όλοι αγωνιζόμαστε
για το ποιός θα μιλήσει,
αυτοί όλοι μπορούν να μιλούν.
Μπορούν να εκφράσουν τη γνώμη τους
σε κάθε κανάλι κάθε στιγμή,
και το κάνουν.
Έτσι όταν είναι αντιμέτωποι με το πρόβλημα της κυβέρνησης,
δεν νοιάζονται τόσο πολύ
να χρησιμοποιήσουν τις φωνές τους.
Χρησιμοποιούν τα χέρια τους.
Χρησιμοποιούν τα χέρια τους
για να γράψουν εφαρμογές που κάνουν την κυβέρνηση να λειτουργεί καλύτερα.
Και αυτές οι εφαρμογές μας επιτρέπουν να χρησιμοποιούμε τα χέρια μας
για να κάνουμε τις κοινότητές μας καλύτερες.
Είτε είναι το ξέθαμα ενός κρουνού, το τράβηγμα ενός αγριόχορτου,
το αναποδογύρισμα του σκουπιδοτενεκέ με τον αρουραίο.
Και βέβαια, θα μπορούσαμε να ξεφτυαρίζουμε εκείνους τους κρουνούς,
και πολλοί άνθρωποι το κάνουν.
Αλλά αυτές οι εφαρμογές είναι σαν μικρές ψηφιακές υπενθυμίσεις
πώς δεν είμαστε απλά καταναλωτές,
και δεν είμαστε απλά καταναλωτές της κυβέρνησης,
βάζοντας μέσα τους φόρους μας και παίρνοντας πίσω υπηρεσίες.
Είμαστε περισσότερο από αυτό,
είμαστε πολίτες.
Και δεν πρόκειται να διορθώσουμε την κυβέρνηση
μέχρι να διορθώσουμε την ιδιότητα του πολίτη.
Έτσι η ερώτηση που έχω για όλους εσάς εδώ:
Όταν πρόκειται για τα μεγάλα, σημαντικά πράγματα
που πρέπει να κάνουμε μαζί,
όλοι μαζί,
θα είμαστε απλά ένα πλήθος φωνών,
ή θα είμαστε επίσης
ένα πλήθος χεριών;
Σας ευχαριστώ.
(Χειροκρότημα)