ผมใช้คณิตศาสตร์ประยุกต์
และมีอยู่ปัญหาหนึ่ง
สำหรับทุกคนที่ใช้คณิตศาสตร์ประยุกต์ นั่นก็คือ
พวกเราก็เหมือนกับที่ปรึกษาทางด้านการจัดการ
ไม่มีใครรู้ ว่าพวกเรากำลังทำอะไรอยู่กันแน่
ดังนั้น วันนี้ผมจะลองใช้ความพยายามดู
จะพยายามอธิบายให้คุณฟัง ว่าผมทำอะไรบ้าง
การเต้นรำเป็นกิจกรรมอย่างหนึ่งของความเป็นที่สุดของมนุษย์
พวกเรามีความสุขกับการแสดงของนักบัลเลต์ชั้นยอด และนักเต้นแท็พ
ซึ่งคุณจะได้เห็นต่อไปนี้
การเต้นบัลเลต์นั้น ต้องใช้ระดับความเชี่ยวชาญพิเศษ
และระดับทักษะชั้นสูง
บางที อาจจะถึงระดับความเหมาะสมตั้งแต่แรกเริ่ม
ที่อาจจะมีส่วนประกอบด้านพันธุกรรมที่ดีด้วยก็เป็นได้
โชคร้าย ที่โรคความผิดปกติทางสมอง อย่างโรคพาร์กินสัน
ค่อยๆทำลาย ความสามารถอันยอดเยี่ยมนั้นทีละน้อย
เหมือนกับที่มันกำลังทำลายเพื่อนของผม แจน สตริพลิ่ง (Jane Stripling) ซึ่งเคยเป็น
นักบัลเลต์ที่เก่งกาจมากในช่วงเวลาของเขานั้น
ความก้าวหน้าและการรักษาได้เกิดขึ้นอย่างมากตลอดเวลาหลายปีนี้
แต่ ก็ยังมีคนอีกกว่า 6.3 ล้านคนทั่วโลก
ที่เป็นโรคนี้ และเขาต้องใช้ชีวิตอยู่กับ
อาการอ่อนแรงที่ไม่สามารถรักษาได้ อาการสั่น แข็งเกร็ง
และอาการอื่นๆที่มาพร้อมกับโรคนี้
ดังนั้น สิ่งที่เราต้องการ คือ เครื่องมือที่ตรงเป้า
ในการตรวจหาโรค ก่อนที่มันจะสายเกินไป
เราจำต้องรู้ระดับอาการของโรคอย่างถูกต้อง
และท้ายสุด ทางเดียวที่เราจะรู้ว่า
เรามีการรักษาโรคนี้ได้จริง ก็คือ เมื่อเรามี
การตรวจวัดอาการของโรคที่ตรงจุดประสงค์ ซึ่งสามารถให้คำตอบได้อย่างแน่นอน
แต่น่าผิดหวัง สำหรับโรคพาร์กินสันนี้
และโรคผิดปกติทางการเคลื่อนไหวอื่นๆแล้ว ไม่มีตัววัดอาการของโรค(biomarkers) ที่จะบอกเราได้
ซึ่งก็คือ การตรวจเลือดธรรมดาๆ ไม่สามารถจะบอกได้
และสิ่งดีที่สุดที่เรามีคือเช่น
แบบทดสอบ 20 นาทีกับนักประสาทวิทยา
คุณต้องไปที่คลินิคเพื่อทำแบบทดสอบนี้ และมันแพงมากๆ
นั่นก็หมายถึงว่า การทดสอบนอกคลินิค
ไม่เคยมีการทำ ไม่เคยทำกัน
แต่ ถ้าเกิดคนไข้อยากจะทำการทดสอบนี้ที่บ้านล่ะ
ซึ่งจะสามารถประหยัดค่าใช้จ่าย ในการเดินทางไปคลินิก ที่ยากลำบากได้
และถ้าเกิดคนไข้อยากจะลองทดสอบด้วยตัวเองบ้างล่ะ
ไม่จำต้องมีพนักงานที่ต้องจ่ายค่าจ้างแพงๆ
ราวๆ 300 ดอลล่าห์สหรัฐ
ในคลินิกของนักประสาทวิทยาเพื่อทำการทดสอบนี้
ดังนั้น ผมอยากจะเสนอคุณ ถึงวิธีที่ผิดแปลกออกไป
ที่เราสามารถทำให้สำเร็จได้
เพราะว่า ในความหมายหนึ่ง อย่างน้อยที่สุด
พวกเราทั้งหมดก็เป็นผู้เชี่ยวชาญเหมือนกับเพื่อนผม แจน สตริพลิ่ง
ที่พวกเราดูอยู่นี้ คือ วีดีโอการสั่นของเส้นเสียง
ของคนที่สุขภาพดีและนี่เขากำลังเปล่งเสียงออกมา
ทีนี้เรามาลองคิดถึงตนเอง ว่าเป็นนักบัลเลต์เสียง
เพราะว่าเราต้องประสานอวัยวะออกเสียงต่างๆ เพื่อเปล่งเสียงออกมา
เมื่อเราเปล่งเสียง และจริงๆเราทั้งหมด
มียีนส์สำหรับการนี้ เช่น FoxP2
และมันก็เหมือนกับบัลเลต์ ที่ต้องใช้ระดับการฝึกฝนอย่างมาก
ผมหมายถึง ลองคิดดูว่า เด็กๆใช้เวลาเรียนพูดนานแค่ไหน
จากเสียงที่ออกมา เราสามารถย้อนรอยไปถึง
ตำแหน่งของเส้นเสียงตอนที่มันสั่นได้
และเหมือนกับที่โรคพาร์กินสันที่ส่งผลกระทบกับแขนขา
อวัยวะออกเสียงต่างๆก็ถูกกระทบด้วย
ในร่องรอยตอนล่าง คุณจะเห็นตัวอย่างของ
การสั่นที่ผิดปกติของเส้นเสียง
เราเห็นอาการเช่นเดียวกันนี้
เราเห็นการสั่นของเส้นเสียง การอ่อนแรง และอาการเกร็ง
จริงๆแล้วเสียงพูดจะแผ่วลง และเสียงหายใจจะดังแรงขึ้น
หลังจากนั้น และนั่นคือ ตัวอย่างอาการหนึ่งของโรคนี้
ผลกระทบต่อเสียงเหล่านี้ จริงๆแล้วค่อนข้างเข้าใจยาก
ในบางกรณี ใช้ไมโครโฟนระบบดิจิตอล
และใช้ซอฟต์แวร์วิเคราะห์เสียงที่แม่นยำ
ร่วมกับการเรียนรู้ของเครื่อง (machine learning) แบบล่าสุด
ที่ตอนนี้ได้พัฒนาไปอย่างมาก
เดี๋ยวนี้เราสามารถที่จะชี้บอกปริมาณได้อย่างแม่นยำเวลาที่คนโกหก
เรื่องของสุขภาพและโรคภัย ในระดับระหว่างมากสุดถึงน้อยสุด
โดยใช้สัญญาณเสียงเพียงอย่างเดียว
การทดสอบโดยใช้เสียงเป็นหลักนี้ จะสามารถเปรียบเทียบ
กับการทดสอบทางคลินิกที่เชี่ยวชาญได้อย่างไร ก็คือ ทั้งคู่เป็นการทดสอบภายนอก (non-invasive)
การทดสอบกับนักประสาทวิทยาเป็นการทดสอบภายนอก โดยพวกเขาจะใช้โครงสร้างพื้นฐานต่างๆที่มีอยู่แล้ว
คุณจึงไม่ต้องไปออกแบบโรงพยาบาลใหม่ทั้งหมดเพื่องานนี้
และ การทดสอบทั้งคู่นั้นให้ผลที่แม่นยำ แต่นอกเหนือไปจากนี้ก็คือ
การทดสอบโดยใช้เสียงเป็นหลักนั้นทำได้โดยไม่ต้องมีความเชี่ยวชาญมากนัก
ซึ่งหมายความว่า พวกเราสามารถทำเองได้
และเป็นวิธีการที่รวดเร็วมาก ใช้เวลามากสุดก็แค่ 30 วินาที
แถมยังราคาถูกมากด้วย พวกเราทั้งหมดรู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้น
เวลาที่ของบางสิ่งราคาถูกมาก
มันก็จะกลายมาเป็นสิ่งที่คนนิยมใช้อย่างกว้างขวาง
เอาล่ะ นี่เป็นเป้าหมายที่น่าอัศจรรย์ที่ผมคิดว่าเราสามารถทำได้ในขณะนี้
เราสามารถลดความยุ่งยากในการเดินทางของคนไข้ได้
ไม่จำเป็นที่จะต้องไปคลินิกเพื่อตรวจสุขภาพเป็นประจำ
พวกเราสามารถตรวจได้บ่อยครั้งมากเพื่อให้ได้ข้อมูลที่ตรงเป้า
เราสามารถรับคนจำนวนมากเข้ามาเพื่อทำการทดสอบทางคลินิค ด้วยค่าใช้จ่ายที่ตํ่า
และเรายังสามารถตรวจทดสอบโรคให้กับประชากรจำนวนมาก
สำเร็จได้เป็นครั้งแรก
เรามีโอกาสมีจะเริ่มค้นหา
ตัววัดอาการของโรคนี้ ก่อนที่มันจะสายเกินไป
วันนี้ ก้าวแรกไปสู่จุดประสงค์นี้
เราได้เริ่มทำ โครงการเสียงของโรคพาร์กินสัน
ด้วย Aculab และ PatientsLikeMe พวกเรามุ่งเป้าไปที่
การบันทึกเสียงของคนทั่วโลกให้ได้มากที่สุด
เพื่อที่จะเก็บข้อมูลให้เพียงพอ เพื่อเริ่มต้นมุ่งมั่นให้บรรลุเป้าหมายสี่ข้อนี้
พวกเรามีเบอร์โทรศัพท์ท้องถิ่นไว้ติดต่อคนสามในสี่ส่วน
ของพันล้านคนบนโลกใบนี้
ทุกคนที่สุขภาพแข็งแรง หรือป่วยด้วยโรคพาร์กินสัน สามารถโทรเข้ามา ค่าใช้จ่ายถูก
และบันทึกเสียงทิ้งไว้ ราคาไม่กี่เซ็นต่อคน
ผมดีใจจริงๆที่จะประกาศว่า เราได้ทำสำเร็จไปแล้ว
6 เปอร์เซ็นต์ของเป้าหมายของเราในเวลาเพียงแค่ 8 ชั่วโมงเท่านั้น
ขอบคุณครับ (ปรบมือ)
(ปรบมือ)
ทอม ไรลี่(Tom Rielly): แม็กซ์ (Max) ถ้าอย่างนั้นแสดงว่า การรวบรวมตัวอย่างเสียงพวกนี้ไว้
เอายังงี้ สมมุติว่า มีคนอยู่ 10,000 คน
คุณจะสามารถบอกได้ว่า คนไหนที่สุขภาพดี หรือคนไหนที่ป่วยยังงั้นเหรอ
คุณจะได้อะไรจากตัวอย่างพวกนั้นล่ะ
แม็กซ์ ลิตเติ้ล (Max Little): ครับ สิ่งที่จะเกิดขึ้นก็คือ
ขณะที่โทร คุณต้องระบุด้วยว่า
คุณเป็นโรคพาร์กินสันหรือไม่ ทอม: ถูกต้อง
แม็กซ์: บางคนเขาอาจไม่อยากจะบอก เขาอาจจะยังผ่านมันไปไม่ได้
แต่พวกเราก็ได้เก็บรวบรวมตัวอย่างเสียงจำนวนมาก
มาจากสถานการณ์ต่างๆ การที่เก็บเสียงจาก
สถานการณ์ที่แตกต่างกันนั้นสำคัญ เพราะพวกเราจะได้
กำลังหาวิธีกำจัดปัจจัยที่ทำให้สับสนออกไป
และมองหาว่าอะไรกันแน่คือตัวบ่งชี้ที่แท้จริงของโรคนี้
ทอม: ถ้ายังนั้น ตอนนี้ มันแม่นยำได้ 86 เปอร์เซ็นต์ใช่ไหม
แม็กซ์: มันแม่นยำกว่านั้นมาก
จริงๆแล้ว นักเรียนของผม ธนาซิส (Thanasis) ผมต้องหนุนเขาสักหน่อย
เพราะ เขาได้ทำงานบางอย่างที่เยี่ยมยอด
และตอนนี้ เขาได้พิสูจน์แล้วว่า เราสามารถบันทึกเสียง ผ่านโทรศัพท์มือถือได้เหมือนกัน
ซึ่งทำให้โครงการนี้ทำไปได้ และกำลังจะมีความแม่นยำถึง 99 เปอร์เซ็น
ทอม: เก้าสิบเก้า นั่นเป็นการพัฒนาที่ดีขึ้นเลยนะ
ถ้าอย่างนั้นมันหมายความว่า คนเราก็สามารถที่จะ
แม็กซ์: (หัวเราะ)
ทอม: ผู้คนจะสามารถโทรมาจากมือถือของพวกเขา
และทำการทดสอบนี้ได้ คนที่เป็นโรคพาร์กินสันอาจโทรเข้ามา
และบันทึกเสียงพวกเขาไว้ แล้วแพทย์ของเขาก็สามารถตรวจว่า
โรคของเขาลุกลามไปแค่ไหนแล้ว จะเห็นได้ว่าพวกเขาเป็นอย่างไรในช่วงที่เป็นโรค
แม็กซ์: ถูกต้องที่สุด
ทอม: ขอบคุณมาก แม็กซ์ ลิตเติ้ล และทุกคน
ML: ขอบคุณ ทอม (ปรบมือ)