(ดนตรี) ♪♫
(เสียงปรบมือ)
ผมชื่อ "จอหน์ เอ็ม ชู" แต่ผมไม่ได้เป็นนักเต้นครับ
แล้วไม่ได้คิดถ้าเต้นด้วย ผมเป็นคนทำภาพยนตร์ เขียนบทภาพยนตร์
เมื่อ 2 ปีที่แล้ว ผมกำกับหนังเรื่องหนึ่ง
ชื่อว่า "เสต็ปโดนใจ หัวใจโดนเธอ ภาค 2" (Step Up 2: The street)
มีใครเคยดูกันมั้ยครับ? มีมั้ย? นั่นแหละครับ
ตลอดการถ่ายทำ ผมได้พบเจอกับนักเต้นฮิพฮอพเยอะมาก
พวกเขาสุดยอดมาก ระดับโลกทั้งนั้น
พวกเขานำผมเข้ามาในสังคม ที่จัดได้ว่าเป็นแบบใต้ดิน
วัฒนธรรมสตรีท ที่ผมประหลาดใจสุดขีด
คนพวกนี้ดูเหมือนเป็นคนทั่วๆไปที่เราเห็นกัน
แต่ความเก่งและความสามารถนั้นเหนือมนุษย์
พวกเขาสามารถบินบนอากาศ สามารถม้วนศอกไปด้านหลัง
สามารถใช้ศีรษะหมุนตัวบนพื้นต่อเนื่อง 80 รอบ
ผมไม่เคยเห็นอะไรแบบนั้นมาก่อน
ตอนผมยังเด็ก ฮีโร่ของผมเป็นคนจำพวก
"เฟรด แอสแตร์", "จีน เคลลี่" "ไมเคิล แจ๊กสัน" อะไรประมาณนี้
ผมเติบโตมาจากครอบครัวที่ชื่นชอบดนตรี
(หัวเราะ)
นักเต้นเหล่านั้นเป็นเหมือนฮีโร่ที่เป็นที่สุดของที่สุด
การที่ผมเป็นวัยรุ่นเอเชียรูปร่างผอม ขี้อาย ไม่มั่นใจในตัวเองที่
เติบโตในซิลลิคอนวัลเล่ย์ คนเหล่านั้นบรรดาลใจให้ผมเชื่อในสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม
พวกเขาทำให้ผม มีความคิดที่ว่า “คืนนี้ ฉันจะเต้นมูนว๊อก
เพื่อผู้หญิงคนนั้น ในพิธีฉลองสู่วัยสาว” ให้ได้
(เสียงปรบมือ)
เหมือนกับว่าเหล่าฮีโร่นักเต้นนี้ได้ถูกลบไปจากความทรงจำแล้ว
หลงเหลือก็เพียงภาพของตำนานเพลงป๊อปและมิวสิควีดีโอ
แต่เมื่อผมได้เห็นสิ่งเหล่านี้
กลับกลายเป็นว่า จริงๆแล้วพวกเขาไม่ได้หายไป
พวกเขายังอยู่ และกำลังพัฒนาตัวเองให้ดีขึ้น ดีขึ้น
และท่วงท่าการเต้นก็วิวัฒนาการไปด้วย
จนถึงวันนี้ วงการเต้นไปไกลถึงจุดทีไม่มีใครคาดคิดมาก่อน
ไม่มีอะไรสามารถผลักดันการพัฒนาของการเต้นได้ดีกว่าเทคโนโลยีแล้ว
วีดีโอออนไลน์ และเครือข่ายทางสังคมทั้งหลาย
นักเต้นเหล่านี้ได้สร้างห้องแลบออนไลน์ที่เข้าถึงได้ทั่วทั้งโลก
เพื่อการนี้ เด็กในญี่ปุ่นศึกษาท่าเต้นเจ๋งๆจนเป็น
จากวีดีโอยูทูปที่ถ่ายทำ ณ เมืองดีทรอยท์
แล้วเพิ่มท่าเต้นใหม่เข้าไป แล้วอัพโหลดเข้าไปอีกที
จากนั้น วัยรุ่นในแคลิฟอร์เนียก็นำท่าเต้นของชาวญี่ปุ่นคนนั้นมารวมกับ
แบบ Philly กลายเป็นท่าเต้นอีกแนวหนึ่งที่ไม่เคยมีมาก่อน
สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นทุกๆวัน
จากในห้องนอนบ้างล่ะ ห้องรับแขกบ้างล่ะ หรือแม้กระทั่งในโรงจอดรถ
ด้้วยกล้องถ่ายวีดีโอถูกๆ
สร้างนักเต้นเก่งๆระดับแนวหน้าของวันรุ่งขึ้น
“เฟรด แอสแตร์” “จีน เคลลี่”
หรือ"ไมเคิล แจ๊กสัน"ของพวกเรา มาอยู่ตรงหน้าเรานี่เอง
หากไม่มีเครือข่ายใดๆ ยอดคนเหล่านี้อาจเกิดได้ยาก
พวกเราก็เลยก่อตั้ง LXD ขึ้นมา
หมายความถึง "รวมพลนักเต้นที่มีพรสวรรค์ติดตัวขั้นเทพ"
เป็นกลุ่มฮีโร่ยอดนักเต้นที่เชื่อว่า
ท่วงท่าเต้นทั้งหลายสามารถเปลี่ยนแปลงโลกใบนี้ได้
เป็นเหมือนซีรีย์การ์ตูนที่มีอยู่ในชีวิตจริง
สิ่งเดียวที่ไม่เหมือนกับ สไปเดอร์แมน หรือ ไอรอนแมน
ก็คือ คนเหล่านี้สามารถทำมันได้จริงๆ
และในวันนี้ ส่วนหนึ่งของยอดนักเต้นก็มาด้วย
ผมขออนุญาติแนะนำฮีโร่ของพวกเรา
“แมด แชด”
“ลิล ซี” “คิด เดวิด” และ “เจ สมูท”
ขอให้สนุก ตื่นเต้น ปรบมือ และกรี๊ดต้อนรับได้เลย
ทุกท่านครับ และนี่ก็คือ The LXD
(เสียงปรบมือ)
(วีดีโอ) แมด แชด: ตอนคนอื่นเห็นผมครั้งแรก
มีปฏิกิริยาตอบสนองหลายๆแบบที่ไม่เหมือนกัน
บางครั้งคุณอาจคิดว่าเด็กๆอาจจะชอบอะไรแบบนี้
แต่บางทีพวกเขาก็ตกใจเตลิดไป
ไม่รู้สิ ผมว่ามันก็ตลกดีนะ
(ดนตรี)
(เสียงปรบมือ)
เจ สมูท : ตอนผมแสดงอยู่ ผมเต้นไปด้วย คิดท่าเต้นไปด้วยตามใจอยาก
จริงๆแล้ว ผมจินตนาการออกมาเป็นภาพนะ
เป็นวงจรสายไฟ ขับเคลื่อนมันออกไป
คล้ายๆกับ หม้อแปลงไฟฟ้า
เหมือนตอนที่แผงควบคุมไฟเปิดแล้วหุบ
จากที่หุบอยู่ คุณก็ปิดแผงนั้นลง
เสร็จปุ๊บ อันอื่นก็เปิดออกอีก
แล้วคุณก็ปิดมัน
(ดนตรี)
(เสียงปรบมือ)
คิด เดวิด: เอาจริงๆนะ หลายๆครั้งมันเหมือนกับ
ผมไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นในหัวผม
ตอนผมเต้นอยู่
มันเหมือนกับบนโลกนี้มีแต่ร่างกายและดนตรีของผม
มันเหมือนกับมาจากจิตใต้สำนึก
ไม่ได้แพลนไว้ว่า “ต่อด้วยท่านี้ แล้วก็เป็นท่านั้น”
มันเหมือนกับมาถึงระดับที่
คุณไม่สามารถเลือกตัดสินใจได้
เหลือเพียงร่างกายของคุณที่ตอบสนองกับดนตรีนั้นๆ
ผมได้ชื่อนี้ เพราะว่าผมยังเด็ก
ผมเริ่มเต้นตอนอายุน้อยมาก น้อยกว่าหลายๆคนในวงการที่ผมเต้นด้วย
เลยเป็นที่มาที่ทุกคนเรียกผมว่า “คิด เดวิด”(หนูเดวิด) เพราะผมยังเด็กอยู่
(ดนตรี)
(เสียงปรบมือ)
ลิล ซี : ผมสั่งการให้สร้างลูกบอลขึ้นมา
แล้วคุณก็ใช้บอลที่มาพร้อมกับพลังงานลูกนั้น
แทนที่จะโยนมันออกไป
ผู้คนอาจจะคิดว่า นั่นเป็นเต้นครัมพ์
จริงๆแล้วไม่ใช่ คุณจะโยนมันออกไป
โยนมันไปแล้ว แล้วคุณก็จับมันไว้
ปล่อย และเมื่อคุณเห็นปลาย
คุณก็จับปลายนั้นไว้ แล้วคว้ามันกลับมา
แล้วพลังงานก็กลับมาด้วย
ทีนี้ คุณก็แค่ควบคุมมัน
คุณสร้างพลังขึ้น แล้วก็เลี้ยงมันไว้
(ดนตรี)
(เสียงปรบมือ)
(ดนตรี)
(เสียงปรบมือ)